image
image
image

News Layout 04

Nasz blog

Aksjonærregisteroppgaven w Norwegii: zasady na 2025/2026 i planowane zmiany w raportowaniu

Aksjonærregisteroppgaven to roczny raport udziałowców, który każda norweska spółka akcyjna (AS i ASA) ma obowiązek złożyć do norweskiego Rejestru Akcjonariuszy prowadzonego przez Skatteetaten. Raport ten zawiera szczegółowe informacje o kapitale zakładowym, akcjach, akcjonariuszach oraz wszystkich zmianach, które miały miejsce w danym roku podatkowym, takich jak emisje udziałów, sprzedaż, nabycie, umorzenie akcji czy wypłata dywidendy. Celem Aksjonærregisteroppgaven jest umożliwienie Skatteetaten przygotowania tzw. Aksjeoppgaven, czyli zestawienia, które trafia do akcjonariuszy i stanowi podstawę do prawidłowego wypełnienia ich rocznego zeznania podatkowego (skattemelding). Jeśli raport nie zostanie złożony lub zawiera błędy, urząd nie przygotuje Aksjeoppgaven, a akcjonariusze muszą samodzielnie obliczać podatek od udziałów, co zwiększa ryzyko błędów i sankcji. Obowiązek złożenia Aksjonærregisteroppgaven dotyczy wszystkich spółek AS i ASA, niezależnie od tego, czy w danym roku nastąpiły jakiekolwiek zmiany w strukturze udziałów. Nawet jeśli w spółce nic się nie zmieniło, raport „zerowy” nadal musi zostać wysłany. Wyjątkiem są niektóre spółki notowane, których dane przekazywane są automatycznie przez Euronext VPS. Termin złożenia Aksjonærregisteroppgaven to 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym. Formularz można składać wielokrotnie – liczy się ostatnia, poprawna wersja przesłana przed upływem terminu lub po nim (w przypadku korekty). W latach 2025 i 2026 Aksjonærregisteroppgaven nadal można i należy składać przez Altinn, w szczególności raport za rok 2025. Skatteetaten potwierdził, że Altinn pozostaje aktywnym kanałem raportowania dla tego obowiązku, mimo trwających zmian technologicznych związanych z przejściem na nowe rozwiązania systemowe. Jednocześnie Skatteetaten zapowiedział stopniowe odejście od ręcznego składania Aksjonærregisteroppgaven bezpośrednio w Altinn. W kolejnych latach raportowanie ma odbywać się głównie przez tzw. sluttbrukersystemer, czyli systemy końcowe, takie jak programy księgowe zintegrowane bezpośrednio z API Skatteetaten. Oznacza to, że raport za rok 2026 (składany do 31 stycznia 2027) może być już objęty nowym modelem raportowania, w którym Altinn nie będzie podstawowym narzędziem do ręcznego wypełniania formularza. Brak złożenia Aksjonærregisteroppgaven w terminie może skutkować nałożeniem przez Skatteetaten kary pieniężnej (tvangsmulkt), naliczanej do momentu dostarczenia poprawnego raportu. Dodatkowo konsekwencje odczuwają akcjonariusze, którzy bez Aksjeoppgaven nie mają automatycznie uzupełnionych danych w swoim zeznaniu podatkowym. Podsumowując, spółki AS i ASA mogą bezpiecznie korzystać z Altinn do składania Aksjonærregisteroppgaven, a jednocześnie warto przygotować się na nadchodzące zmiany i upewnić się, że wykorzystywany system księgowy umożliwia raportowanie udziałowców bezpośrednio do Skatteetaten, ponieważ w kolejnych latach może to stać się jedyną dostępną drogą. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje polskie autoryzowane biuro rachunkowe w Norwegii post@topnor.no | +47 939 82 173 | www.topnor.no

Zmiany w bankowości w Norwegii – co czeka przedsiębiorców w kolejnych latach

Nadchodzą zmiany w bankowości w Norwegii – co oznaczają dla przedsiębiorców? Norweski sektor finansowy przygotowuje się do wdrożenia nowych, międzynarodowych standardów bezpieczeństwa, które stopniowo będą wprowadzane w najbliższych latach. Choć temat brzmi bardzo technicznie, konsekwencje tych zmian odczuje każdy przedsiębiorca prowadzący firmę w Norwegii. Najważniejsze nowości koncentrują się wokół dwóch obszarów: lżejszych procedur dla firm o niskim ryzyku oraz zwiększenia bezpieczeństwa przelewów. Mniej uciążliwej kontroli dla uczciwych firm Przez ostatnie lata norweskie banki działały bardzo zachowawczo – w obawie przed odpowiedzialnością za niedostateczną kontrolę klientów. W wielu przypadkach oznaczało to skomplikowane formalności, blokowanie kont lub niechęć do współpracy z całymi branżami, które uznawano za potencjalnie ryzykowne. Teraz podejście ma się zmienić. Nowe wytyczne wprowadzają zasadę, zgodnie z którą działania banków muszą być dostosowane do rzeczywistego poziomu ryzyka. Jeśli firma działa w branży, która nie budzi obaw, bank będzie zobowiązany zastosować uproszczone środki bezpieczeństwa. Dzięki temu prowadzenie małej działalności – np. sklepu internetowego czy firmy budowlanej – ma stać się mniej obciążone biurokracją. Ważnym elementem reformy jest także ograniczenie tzw. de-riskingu, czyli praktyki zamykania kont „na wszelki wypadek”. Instytucja finansowa będzie musiała wykazać, że istniało realne ryzyko, a nie jedynie teoretyczne przypuszczenia. Przelewy pod większą ochroną Drugim obszarem zmian jest bezpieczeństwo płatności. Kluczową nowością ma być obowiązek weryfikacji danych odbiorcy po stronie banku, do którego trafia przelew. Oznacza to, że zanim transakcja zostanie zrealizowana, system porówna dane wpisane przez nadawcę z faktycznym właścicielem rachunku. Jeżeli pojawi się rozbieżność – na przykład numer konta nie będzie należeć do firmy, której nazwę wpisano w przelewie – transakcja zostanie wstrzymana lub opatrzona wyraźnym ostrzeżeniem. Takie rozwiązanie ma istotnie ograniczyć ryzyko oszustw oraz kosztownych pomyłek. Koniec anonimowych transferów – również w kryptowalutach Zmiany obejmą także obowiązek podawania pełnych i przejrzystych danych nadawcy oraz odbiorcy przelewu. Nie będzie już możliwe przesyłanie pieniędzy bez dokładnego opisu lub z podaniem niepełnych informacji. Ten sam obowiązek obejmie norweskie podmioty działające w obszarze kryptowalut – giełdy, kantory i platformy wymiany. Oznacza to całkowite odejście od anonimowych transferów realizowanych przez legalne instytucje działające w Norwegii. Co to oznacza w praktyce? Dla większości firm oznacza to przede wszystkim łatwiejszą współpracę z bankiem. Jeśli działalność nie wiąże się z wysokim ryzykiem, procedury powinny ulec znacznemu uproszczeniu. Jednocześnie nowe zasady zapewnią większą ochronę przed oszustwami i przypadkowymi pomyłkami przy przelewach. Trzeba jednak przygotować się na to, że banki będą wymagać bardziej szczegółowych danych przy zlecaniu płatności. Choć pełne wdrożenie tych standardów planowane jest dopiero do 2030 roku, już teraz warto wiedzieć o tych zmianach i obserwować, jak banki w Norwegii stopniowo dostosowują swoje systemy i procedury. To ciekawa zapowiedź kierunku, w którym zmierza norweski sektor finansowy – bezpieczniejszy, bardziej logiczny i przyjazny dla przedsiębiorców. TOPNOR REGNSKAP AS – autoryzowane biuro księgowe w Norwegii +47 939 82 173

Świąteczne prezenty i spotkania firmowe – zasady podatkowe w Norwegii

Prezenty oraz koszty związane z działaniami firmy wobec pracowników, klientów i partnerów biznesowych to temat istotny przez cały rok, a szczególnie w okresie świątecznym, dlatego warto dokładnie znać obowiązujące zasady. Firma może przekazywać pracownikom różne prezenty, takie jak przedmioty użytkowe, różnego rodzaju doświadczenia czy bony upominkowe, pod warunkiem że nie mogą one zostać wymienione na gotówkę. Pieniężne prezenty nie są dozwolone. Obowiązuje limit zwolniony z podatku do 5 000 NOK rocznie, co oznacza, że w tej wysokości prezent nie jest opodatkowany po stronie pracownika i jednocześnie przysługuje prawo do odliczenia po stronie pracodawcy. Wartość prezentów przekraczająca ten limit podlega już opodatkowaniu oraz naliczeniu składek pracodawcy. Drobne upominki, takie jak kwiaty czy czekoladki, nie są traktowane jako dochód pracownika. W przypadku szczególnych okoliczności obowiązują odrębne limity – przy ślubie, przejściu na emeryturę, minimum 10 latach pracy oraz okrągłych urodzinach limit wynosi 4 000 NOK, natomiast przy 20 latach pracy w firmie 8 000 NOK. Pracownicy mogą również otrzymywać rabaty na produkty lub usługi sprzedawane przez firmę lub grupę przedsiębiorstw. Zwolnienie z podatku dla takich rabatów obowiązuje do kwoty 10 000 NOK rocznie, a jeśli pracownik nie otrzymuje innych prezentów, limit ten zwiększa się do 15 000 NOK. Rabatem jest różnica pomiędzy zwykłą ceną sprzedaży a ceną zapłaconą przez pracownika, natomiast rabaty przekraczające wskazane limity podlegają opodatkowaniu oraz objęte są składkami pracodawcy. Spotkania świąteczne oraz imprezy integracyjne organizowane dla wszystkich pracowników są traktowane jako świadczenia socjalne i z tego tytułu są wolne od podatku dla pracowników, w pełni odliczalne dla firmy oraz nie obowiązuje przy nich żaden limit kwotowy. Dozwolony jest alkohol w ramach standardowej obsługi restauracyjnej, czyli niskoprocentowy, na przykład piwo i wino. Warunkiem skorzystania z tych zasad jest zaproszenie wszystkich pracowników wraz z ewentualnymi osobami towarzyszącymi. Zasady te nie dotyczą firm, w których jedynym pracownikiem jest jednocześnie właściciel. W odniesieniu do klientów i partnerów biznesowych proste upominki, takie jak kwiaty, czekoladki czy podobne drobiazgi, mogą stanowić koszty odliczalne, jednak obowiązuje limit maksymalnie 317 NOK za jedno wręczenie. Wieńce pogrzebowe pozostają odliczalne bez limitu. Upominki firmowe zawierające logo lub nazwę firmy mogą być traktowane jako materiały promocyjne pod warunkiem, że są wyraźnie oznaczone logo lub nazwą, przekazywane większej liczbie klientów, a nie pojedynczym osobom, mają niewielką wartość oraz ich cena jednostkowa nie przekracza 317 NOK. W przypadku poczęstunku dla klientów związanego ze spotkaniami biznesowymi i negocjacjami firma może odliczyć skromne koszty pod warunkiem, że spotkania odbywają się w godzinach pracy lub bezpośrednio przy spotkaniu albo negocjacjach, w siedzibie firmy lub w pobliskiej restauracji. W restauracji obowiązuje limit 579 NOK za osobę za jedno wydarzenie. Podanie mocnych alkoholi wyklucza możliwość odliczenia kosztów posiłku, a po przekroczeniu limitu koszt staje się w całości nieodliczalny. Zestaw tych zasad pozwala bezpiecznie planować zarówno prezenty dla pracowników, jak i drobne upominki oraz spotkania z klientami, z zachowaniem zgodności z obowiązującymi przepisami. TOPNOR REGNSKAP AS – Autoryzowane Biuro Księgowe w Norwegii +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Skattekort (karta podatkowa) – zadbaj o swoje finanse w Norwegii

W połowie grudnia każdego roku w Norwegii otwierana jest możliwość zamówienia nowej karty podatkowej na kolejny rok oraz aktualizacji danych w już posiadanej karcie. W 2025 roku karta na 2026 rok będzie dostępna od 15 grudnia od godziny 08:00, zgodnie z oficjalną informacją Skatteetaten. To bardzo ważny moment, by sprawdzić, czy Twój Skattekort odzwierciedla przewidywane dochody, ulgi podatkowe, odsetki, kredyty i majątek — dzięki temu unikniesz nadmiernego potrącenia podatku lub dopłaty przy rozliczeniu rocznym. Skattekort to elektroniczny dokument wydawany przez Skatteetaten, który pokazuje, ile podatku Twój pracodawca powinien potrącać z pensji. Jeśli karta jest nieaktualna — możesz zapłacić za dużo albo za mało podatku, a w skrajnych przypadkach pracodawca może potrącić nawet 50% wynagrodzenia. Dlatego warto regularnie sprawdzać i aktualizować swoje dane, szczególnie przed rozpoczęciem nowego roku. W Norwegii funkcjonują cztery główne rodzaje Skattekort: Frikort, Kildeskatt, Tabellkort oraz Prosentkort. Frikort (karta 0%) jest przeznaczony dla osób, które przewidują roczne zarobki do około 100 000 NOK — podatek wynosi wtedy 0%, ale jeśli przekroczysz limit, musisz zamówić zwykły Skattekort, inaczej pracodawca może potrącić 50% podatku. Kildeskatt (z ryczałtowym podatkiem) to opcja dla osób nowych w Norwegii lub pracujących sezonowo — w tym wariancie podatek wynosi stałe 25% (lub 17,3% w przypadku zwolnienia ze składek społecznych), nie składasz rocznej deklaracji podatkowej i nie korzystasz z ulg ani zwrotów; z systemu Kildeskatt możesz zrezygnować nawet do 3 lat wstecz i odzyskać nadpłacony podatek. Standardowy Skattekort — Tabellkort — polecany jest osobom zatrudnionym u jednego pracodawcy z regularnymi dochodami; podatek naliczany jest zgodnie z tabelą Skatteetaten. Warto zwrócić uwagę, że od 2025 roku obowiązuje nowa numeracja tabel (kody od 8000 do 9400) — co może mieć znaczenie przy wyborze właściwej opcji. Alternatywą dla osób z nieregularnymi dochodami, kilkoma pracodawcami, premiami lub dodatkami jest Prosentkort — podatek naliczany jest jako stały procent dochodu, a jedna karta działa u wszystkich pracodawców. To rozwiązanie często najbezpieczniejsze przy zmiennej pracy. Aktualizacja Skattekort jest szczególnie ważna w sytuacji, gdy Twoja sytuacja finansowa zmienia się w trakcie roku — np. pojawiają się nowe źródła dochodu, premie, odsetki od kredytów czy zmienia się majątek. Dzięki temu unikniesz niespodzianek przy rozliczeniu rocznym i zapobiegniesz błędnemu potrąceniu podatku. Warto także pamiętać, że jeśli dopiero zaczynasz pracę w Norwegii lub zmieniasz pracodawcę — brak ważnego Skattekort albo nieaktualna karta może skutkować automatycznym potrąceniem 50% podatku z Twojej wypłaty. Dlatego jak najszybciej zamów Skattekort albo zweryfikuj, czy obecna karta odpowiada Twoim przewidywanym dochodom. Całą procedurę można przeprowadzić online — logując się na portal Skatteetaten — co sprawia, że zmiana jest łatwa i wygodna. Jeśli masz kilku pracodawców, każdemu przypisz odpowiednią formę: główny pracodawca może korzystać z Tabellkort lub Prosentkort, a dodatkowi pracodawcy zazwyczaj z Prosentkort. Jeśli dopiero planujesz pracę w Norwegii — warto zastanowić się, która opcja będzie dla Ciebie najbardziej korzystna: Frikort, Kildeskatt, Tabellkort czy Prosentkort. Regularne sprawdzanie i aktualizacja Skattekort to najlepszy sposób, by podatek był naliczany zgodnie z rzeczywistymi dochodami i by uniknąć dopłat lub nadpłat przy rozliczeniu rocznym. TOPNOR REGNSKAP AS – Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Dlaczego wypłata jest wyższa przed świętami? HALV SKATT – świąteczny prezent w Norwegii?

W Norwegii okres przedświąteczny wiąże się z możliwością skorzystania z tzw. „halv skatt”, czyli systemu pobierania tylko połowy zaliczki na podatek z wynagrodzenia w listopadzie lub grudniu. Rozwiązanie to jest powszechnie stosowane i pozwala pracownikom otrzymać wyższą wypłatę przed Bożym Narodzeniem. Warto jednak dokładnie rozumieć jego zasady, aby uniknąć błędnych interpretacji i ewentualnych niedopłat podatku. Najważniejsze jest to, że „halv skatt” nie jest zwolnieniem z podatku. Całkowita kwota podatku do zapłacenia za rok pozostaje taka sama, a ulga polega wyłącznie na zmniejszeniu potrącenia zaliczki w jednym miesiącu. Wyższa wypłata przed świętami jest efektem wcześniejszego rozłożenia obciążeń podatkowych na pozostałe miesiące. Z tego względu system ten bywa potocznie określany „prezentem od króla”, choć w rzeczywistości podatnik nie płaci mniej – płaci tylko inaczej. Jak działa „halv skatt”? Przez większość roku pracownik ma potrącane pełne zaliczki na podatek. W listopadzie lub grudniu pracodawca może jednak zastosować zmniejszone potrącenie – zazwyczaj do połowy standardowej wysokości. Decyzja o tym, w którym miesiącu ulga będzie zastosowana, należy do pracodawcy, choć często jest uzgadniana z pracownikami. W praktyce wygląda to tak, że w ciągu 10,5 miesiąca pobierane są wyższe zaliczki, aby przed świętami możliwe było zmniejszenie potrącenia. W efekcie wypłata netto w jednym miesiącu jest wyższa, ale pozostałe miesiące były odpowiednio „dociążone”, aby całość podatku nadal została zapłacona. Kogo dotyczy „halv skatt”? Z systemu mogą korzystać osoby, które posiadają norweską kartę podatkową (skattekort) i rozliczają się według standardowych zasad — niezależnie od tego, czy stosowana jest tabela podatkowa, czy procentowe potrącenie. Ulga dotyczy pracowników zatrudnionych na: miesięcznej pensji, wynagrodzeniu dwutygodniowym, wynagrodzeniu godzinowym. Warto jednak wiedzieć, że nie wszystkie osoby mogą skorzystać z „halv skatt”. Oto najważniejsze wyjątki. Kogo nie obejmuje „halv skatt”? 1. Osoby objęte podatkiem źródłowym (kildeskatt) Jeśli podatnik rozlicza się według systemu 25% podatku źródłowego, potrącenie odbywa się przez pełne 12 miesięcy — bez możliwości zastosowania „halv skatt”. 2. Pracownicy korzystający ze specjalnych tabel podatkowych Dotyczy to głównie pracowników offshore, marynarzy oraz osób pracujących w sektorze wydobycia ropy i gazu, gdzie obowiązują specjalne tabele podatkowe, m.in.: 7150, 7160, 7350, 7500, 7700, 6350, 6500, 6700, 0100, 0101. W tych systemach zaliczki muszą być pobierane w równym wymiarze przez wszystkie miesiące. 3. Pracownicy bez norweskiej karty podatkowej Osoby bez skattekort mają automatycznie potrącane 50% podatku i nie mogą korzystać z połowy zaliczki na podatek przed świętami. Możliwość rezygnacji z „halv skatt” Wbrew powszechnemu przekonaniu pracownik nie musi korzystać z tej ulgi. Jeśli obawia się niedopłaty podatku przy wiosennym rozliczeniu, może wcześniej poinformować pracodawcę, że rezygnuje z połowy zaliczki i chce pobrania standardowego potrącenia. Podsumowanie „Halv skatt” to popularny norweski system, który pozwala na zwiększenie przedświątecznej wypłaty poprzez zmniejszenie potrącenia zaliczki na podatek. To rozwiązanie ułatwia planowanie finansów w okresie zwiększonych wydatków, jednak nie oznacza obniżenia rocznego podatku. Całkowita kwota podatkowa pozostaje taka sama — zmienia się tylko sposób jej rozłożenia na poszczególne miesiące. Zanim jednak uznasz wyższą wypłatę za „bonus”, warto sprawdzić, czy system dotyczy Twojego rodzaju zatrudnienia i czy nie grozi Ci niedopłata podatku na koniec roku. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Nowe regulacje w Norwegii: obowiązek HMS-karty dla kierowców dostawczych od 2026

Od 1 stycznia 2026 roku w Norwegii zacznie obowiązywać nowy zestaw przepisów regulujących działalność w branży transportu towarów lekkimi pojazdami („varebil”). Zgodnie z decyzją norweskiej Inspekcji Pracy (Arbeidstilsynet), wszyscy kierowcy oraz pomocnicy wykonujący przewóz towarów dla innych podmiotów będą musieli posiadać i okazywać kartę HMS (HSE-kort). Nowy obowiązek obejmie zarówno pracowników zatrudnionych przez firmy transportowe, jak i osoby samozatrudnione, pod warunkiem że wykonują przewóz towarów należących do innych firm. Źródła: Arbeidstilsynet, Altinn, YTF Cel wprowadzenia nowych przepisów Regulacje dotyczące kart HMS są odpowiedzią na rosnące problemy w sektorze transportu lekkiego. Przez wiele lat branża ta była wskazywana jako jedna z najbardziej narażonych na nieuczciwe praktyki, zatrudnianie na czarno, brak przejrzystości i nieprzestrzeganie przepisów BHP. Inspekcja Pracy podkreśla, że obowiązek karty HMS ma umożliwić lepszą identyfikację osób pracujących przy dostawach, ułatwić kontrole oraz zwiększyć bezpieczeństwo zarówno kierowców, jak i klientów. Z punktu widzenia państwa ma to być skuteczne narzędzie przeciwdziałania nadużyciom oraz formą uporządkowania rynku transportowego. Źródła: Arbeidstilsynet — komunikaty dot. regulacji i motywacji zmian Kogo obejmuje obowiązek? Nowe prawo dotyczy wszystkich kierowców („sjåfører”) oraz pomocników („medhjelpere”), którzy wykonują przewóz towarów dla innych firm. Wymóg ten obejmuje pojazdy do 3,5 tony dla aut spalinowych oraz 4,25 tony dla pojazdów elektrycznych. Obowiązek nie dotyczy pracowników administracyjnych firm transportowych ani osób, które nie biorą fizycznego udziału w transporcie towarów. Źródła: Arbeidstilsynet, Altinn Zamawianie kart HMS i odpowiedzialność firm Karty HMS będzie można zamawiać za pośrednictwem oficjalnego portalu od 1 grudnia 2025 roku. Obowiązek ich zamawiania spoczywa na pracodawcy, natomiast osoby prowadzące własną działalność muszą zadbać o kartę samodzielnie. Koszt jednej karty wynosi 132,90 NOK + VAT. Wymagane jest również, aby karta była fizycznie noszona i widoczna podczas wykonywanej pracy. Stanowi ona potwierdzenie legalnego zatrudnienia oraz funkcjonowania pracodawcy zgodnie z norweskimi przepisami. Źródła: Arbeidstilsynet — sekcja HSE-kort Nowe zabezpieczenia i prawa dla pracowników Wraz z obowiązkiem posiadania karty HMS wprowadzono także szereg regulacji, które mają poprawić warunki zatrudnienia kierowców dostawczych. Od 2026 roku: wprowadzona zostaje minimalna stawka godzinowa w wysokości 229 NOK, każda osoba wykonująca przewozy musi mieć pisemną umowę o pracę, za nadgodziny należy wypłacać dodatek minimum 40%, firmy zatrudniające co najmniej pięć osób będą musiały posiadać przedstawiciela ds. bezpieczeństwa (verneombud), część przedsiębiorstw musi być powiązana z zatwierdzonymi służbami BHP (Occupational Health Service). Zmiany te mają zagwarantować, że kierowcy pracujący w jednej z najbardziej obciążających branż będą zatrudniani legalnie i zgodnie z normami bezpieczeństwa. Źródła: Arbeidstilsynet — informacje o minimalnych stawkach, warunkach pracy i obowiązkach firm Licencja transportowa dla pojazdów dostawczych od 2026 roku Oprócz kart HMS od 1 stycznia 2026 roku zacznie obowiązywać również wymóg posiadania krajowej licencji transportowej (nasjonalt løyve) dla pojazdów o masie od 2,5 do 3,5 tony wykorzystywanych do przewozu towarów innych firm. Aby ją otrzymać, konieczne będzie zdanie egzaminu obejmującego wiedzę z zakresu przepisów transportowych, finansów, bezpieczeństwa i podatków. Wymagane będzie także zabezpieczenie finansowe, tzw. gwarancja løyve. Źródła: Altinn, Söderberg & Partners, Statens vegvesen / Yrkesbil Co oznaczają zmiany dla branży transportowej? Wprowadzenie kart HMS oraz licencji transportowych jest jednym z największych przekształceń w historii norweskiego sektora transportu lekkiego. Nowe regulacje: zwiększą przejrzystość i kontrolę firm działających w przewozach, utrudnią działalność nieuczciwym podwykonawcom, wzmocnią prawa pracowników, zapewnią klientom większe bezpieczeństwo przy wyborze usług transportowych, podniosą jakość i standard usług w całej branży. Jednocześnie należy liczyć się z rosnącymi kosztami operacyjnymi oraz większą liczbą formalności, co szczególnie odczują małe firmy i jednoosobowe działalności. Mimo to zmiany te mają w dłuższej perspektywie prowadzić do bardziej stabilnego i profesjonalnego rynku. Źródła: Arbeidstilsynet, Altinn, raporty branżowe oraz materiały ministerialne TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Rząd przedstawił budżet na 2026 rok. Podatki, ulgi, zmiany – zapoznaj się z propozycjami

Wraz z publikacją projektu budżetu na 2026 rok pojawiły się też pierwsze propozycje dotyczące zmian podatkowych. Choć to wciąż tylko projekt, a ostateczne decyzje zapadną dopiero pod koniec roku, już teraz można zobaczyć, jakie rozwiązania rząd planuje wprowadzić — zwłaszcza że w poprzednich latach finalne stawki zazwyczaj niewiele różniły się od tych z projektu. Wśród najważniejszych propozycji znajdują się zmiany w trinnskatt, gdzie wszystkie progi mają zostać podniesione o 4,0%, przy zachowaniu dotychczasowych stawek: Próg 1 od 226.100 NOK (1,7%), Próg 2 od 318.300 NOK (4,0%), Próg 3 od 725.050 NOK (13,7%), Próg 4 od 980.100 NOK (16,7%) i Próg 5 od 1.467.200 NOK (17,7%). W trygdeavgift planowane są niewielkie obniżki — dla pracowników z 7,7% do 7,6%, a dla działalności gospodarczej z 10,9% do 10,8%. Kwota wolna pozostaje bez zmian, na poziomie 99.650 NOK. Arbeidsgiveravgift ma zostać bez zmian, a dodatkowa stawka dla wynagrodzeń powyżej 850.000 NOK, zlikwidowana w 2025, nie ma wrócić. W podatku majątkowym zaproponowano podwyższenie kwoty wolnej z 1.760.000 NOK do 1.900.000 NOK, przy zachowaniu obecnych stawek. W odliczeniach pojawia się kilka podwyżek: personfradrag z 108.550 NOK do 114.210 NOK (+5,2%); minstefradrag dla pracujących z 92.000 NOK do 95.700 NOK (+4,0%); a dla emerytów z 73.150 NOK do 75.400 NOK. Z kolei ulgi na dzieci mają zostać zmniejszone — maksymalna ulga na opiekę nad dzieckiem z 25.000 NOK do 15.000 NOK na pierwsze dziecko i z 15.000 NOK do 10.000 NOK na kolejne. Engangsstønad, czyli becikowe, również ma zostać obniżone — z 92.648 NOK do 60.000 NOK. Jeśli chodzi o samochody elektryczne, obecnie do 500.000 NOK ceny auta EV nie płaci się VAT. Od 2026 roku zwolnienie ma obejmować tylko pierwsze 300.000 NOK, a nadwyżka będzie objęta 25% VAT. Od 2027 roku planowane jest całkowite zniesienie tej ulgi. Co to oznacza dla portfeli? Według wyliczeń opartych na proponowanych zmianach:– przy dochodzie 300.000 NOK: podatek 2025 — 46 834 NOK, podatek 2026 — 43 876 NOK (różnica ok. 2 958 NOK),– przy 450.000 NOK: 96 794 NOK vs. 93 855 NOK (różnica ok. 2 939 NOK),– przy 650.000 NOK: 164 194 NOK vs. 161 055 NOK (różnica ok. 3 139 NOK),– przy 850.000 NOK: 246 420 NOK vs. 240 375 NOK (różnica ok. 6 045 NOK). W praktyce — jeśli propozycje nie zostaną istotnie zmienione — większość osób może spodziewać się nieco niższego podatku niż w 2025 roku. Na razie to wyłącznie projekt i choć zmiany mogą być minimalne, wszystko jeszcze może się nieco różnić. Będziemy informować, gdy pojawią się ostateczne, zatwierdzone stawki.   TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Jak zagraniczna firma zyskuje wiarygodność w Norwegii – certyfikaty i dobre praktyki

W Norwegii kluczowym elementem dla sukcesu firmy, zwłaszcza tej zagranicznej, jest budowanie zaufania i wiarygodności. Nie chodzi tu tylko o znajomość języka czy kontakty biznesowe – norwescy klienci często wybierają firmy, które wydają się pewne i godne zaufania. Najchętniej współpracują z podmiotami, które znają lub które polecają inni. Dla firm zagranicznych oznacza to konieczność wykazania się profesjonalizmem i solidnością w sposób, który jest dla Norwegów czytelny i wiarygodny.   Jednym ze skutecznych sposobów na zdobycie zaufania jest posiadanie odpowiednich certyfikacji, rejestracji i wyróżnień, które w Norwegii są powszechnie rozpoznawane i cenione. Przykłady najważniejszych z nich obejmują:   – Sentral Godkjenning – szczególnie istotna w branży budowlanej i remontowej. Certyfikat ten potwierdza spełnianie norweskich wymogów dotyczących jakości, BHP i prawa budowlanego. Posiadanie tej rejestracji daje przewagę, ponieważ wielu lokalnych wykonawców jej nie posiada. – Gazellebedrift – przyznawane przez Dagens Næringsliv firmom dynamicznie rosnącym i stabilnym finansowo. Taki tytuł pokazuje, że firma działa solidnie i ma długoterminowe perspektywy rozwoju. – StartBANK – obowiązkowa rejestracja w wielu dużych projektach publicznych i prywatnych, zwłaszcza w budownictwie. Potwierdza, że firma jest ubezpieczona, płaci podatki i jest wiarygodnym dostawcą. – Achilles Qualification System – wykorzystywany w branżach takich jak energetyka, transport czy infrastruktura. Umożliwia firmom zagranicznym pojawienie się wśród głównych kontrahentów, np. Statkraft czy Equinor. – Rejestracja w VAT (MVA) – prosta, ale istotna czynność, która pokazuje, że firma działa formalnie i legalnie w Norwegii. – Brønnøysundregistrene: zweryfikowane informacje o firmie – aktualne dane, brak zaległości i uporządkowane sprawozdania finansowe sygnalizują przejrzystość i profesjonalizm. – Certyfikaty ISO (9001, 14001, 45001 itp.) – międzynarodowe standardy w zakresie jakości, środowiska i BHP zapewniają dodatkowe poczucie bezpieczeństwa dla klientów przemysłowych i biznesowych. – Status Lærebedrift – uprawnienie do szkolenia praktykantów pokazuje, że firma wspiera rynek pracy i spełnia norweskie wymagania edukacyjne. – Oceny kredytowe (AAA, AA itp.) – wystawiane przez Bisnode lub Dun & Bradstreet. Umożliwiają weryfikację kondycji finansowej firmy, co jest często sprawdzane przez norweskich klientów przed podpisaniem umowy. – Referencje od klientów publicznych – doświadczenie w pracy dla gmin, województw lub instytucji państwowych znacząco podnosi wiarygodność firmy w oczach lokalnych kontrahentów.   Oprócz formalnych certyfikatów i rejestracji warto stosować praktyczne metody budowania zaufania:   – Posiadanie norskojęzycznego kontaktu lub kierownika projektu, nawet jeśli firma ma zagranicznych właścicieli, ułatwia komunikację i zwiększa poczucie bezpieczeństwa klientów. – Wdrażanie przejrzystych procedur, dokumentacji i jasnych procesów – Norwegowie cenią strukturę, porządek i przewidywalność w pracy. – Profesjonalna, norweskojęzyczna strona internetowa z wyraźnym pokazaniem certyfikatów, referencji i wartości firmy zwiększa wiarygodność. – Członkostwo w lokalnych organizacjach branżowych, takich jak Byggmesterforbundet, Nelfo czy Maskinentreprenørenes forbund, sygnalizuje, że firma aktywnie uczestniczy w rynku i przestrzega standardów branżowych.   Bycie firmą zagraniczną w Norwegii nie jest przeszkodą – problem pojawia się dopiero wtedy, gdy nie zadbamy o odpowiednią wiarygodność. Właściwe certyfikaty, rzetelne referencje i przemyślana komunikacja pozwalają nie tylko konkurować z lokalnymi przedsiębiorstwami, ale w wielu przypadkach je przewyższać w oczach klientów.   TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Jak działa firma Shelf (norw. hylleselskap) – sposób na start bez czekania

Założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (AS) w Norwegii jest dość prostym procesem, ale w praktyce często bywa czasochłonne. Oczekiwanie na rejestrację czy otwarcie konta bankowego potrafi zająć dni, a nawet tygodnie – zwłaszcza jeśli przedsiębiorca jest obcokrajowcem. Właśnie dlatego coraz większą popularność zyskuje rozwiązanie znane jako firma Shelf – czyli gotowa, zarejestrowana spółka, którą można przejąć i zacząć działać od razu.   Termin Shelf company pochodzi z języka angielskiego i dosłownie oznacza „firmę z półki” – taką, która została założona wcześniej i „odłożona na półkę”, czekając na nowego właściciela. W Norwegii funkcjonuje odpowiednik tego pojęcia – hylleselskap. Oba określenia odnoszą się do tego samego: w pełni zarejestrowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która nigdy nie prowadziła działalności i nie ma żadnych zobowiązań.   Kupno takiej spółki daje możliwość rozpoczęcia działalności praktycznie natychmiast. Firma ma już nadany numer organizacyjny (org.nr), jest zarejestrowana w Brønnøysund i gotowa do użycia. To jak zakup w pełni wyposażonego domu – nie musisz go budować od podstaw, możesz po prostu wprowadzić się i zacząć działać.   Największą korzyścią z posiadania Shelf company jest oszczędność czasu. Nie musisz czekać na potwierdzenie rejestracji czy otwarcie konta firmowego, by rozpocząć działalność. Już po zmianie właściciela możesz wystawiać faktury, podpisywać umowy i realizować zlecenia. Dla wielu przedsiębiorców, zwłaszcza tych, którzy muszą działać szybko – np. po wygraniu przetargu lub uzyskaniu pilnego zlecenia – to rozwiązanie idealne.   Kolejnym plusem jest kwestia kapitału zakładowego. Przy zakładaniu nowego AS trzeba wpłacić minimum 30 000 NOK na konto firmowe, co nierzadko opóźnia proces, zwłaszcza w bankach wymagających dodatkowej weryfikacji. W przypadku firmy Shelf kapitał został już wpłacony przez pierwotnego właściciela. Nawet jeśli jego konto bankowe zostało później zamknięte, środki są formalnie zapisane w bilansie spółki, a Ty jako nowy właściciel możesz spokojnie otworzyć własne konto w wybranym banku. Nie należy się obawiać, że gotowa spółka nie ma aktywnego rachunku bankowego w momencie sprzedaży – to całkowicie normalne. Po przejęciu wystarczy założyć nowy rachunek, dopasowany do własnych potrzeb. Formalnie spółka jest w pełni funkcjonalna i gotowa do działania.   Warto również podkreślić, że Shelf company (czyli norweskie hylleselskap) to spółka „czysta” – nie posiada historii finansowej, zobowiązań ani długów. Oznacza to, że zaczynasz działalność z pełną przejrzystością i bez ryzyka przejęcia jakichkolwiek problemów z przeszłości.   Podsumowując – firma Shelf to rozwiązanie dla osób, które chcą działać szybko i efektywnie. Jeśli potrzebujesz gotowej struktury biznesowej, aby rozpocząć projekt, podpisać kontrakt lub wystartować z nową działalnością w Norwegii bez zbędnych opóźnień, hylleselskap może być najlepszym wyborem. Wystarczy dokonać zmiany właściciela, zaktualizować dane w rejestrze i możesz ruszać z biznesem w jeden dzień.   TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

  • Graphics
  • HTML Sidebar
  • IOS/Android Development
  • Web Design
  • Web Development
Load More

End of Content.