News Layout 04

Prowadzenie działalności w Norwegii często zaczyna się od prostego pytania: czy muszę mieć księgową? Dobra wiadomość – nie musisz. Zarówno rozliczenia firmowe, jak i prywatne możesz przygotować samodzielnie. Jeśli prowadzisz firmę i w ciągu ostatnich 12 miesięcy Twój przychód przekroczył 50.000 kr, jesteś zobowiązany do prowadzenia księgowości. Masz wtedy dwie opcje: zatrudnić księgową lub działać samodzielnie, np. za pomocą programu księgowego. Rozliczenia prywatne działają na podobnej zasadzie – możesz je przygotować sam lub zlecić księgowej. Co więc wybrać – biuro rachunkowe czy program? Nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Wybór zależy od sytuacji. Jeśli Twoja firma jest większa, generuje dużo dokumentów, zatrudnia pracowników, działa poza Norwegią albo po prostu chcesz mieć pewność, że wszystko zostanie poprawnie zaraportowane – autoryzowana księgowa to rozsądne rozwiązanie. Przejmuje odpowiedzialność, a Ty oszczędzasz czas i skupiasz się na biznesie. Z kolei przy mniejszej, nieskomplikowanej działalności, gdzie dokumentów jest niewiele – program księgowy może wystarczyć. Oszczędzasz pieniądze, choć wymaga to regularnego poświęcenia kilkunastu minut tygodniowo. Zyskujesz natomiast pełną kontrolę nad finansami. Prowadzenie księgowości samodzielnie wymaga odpowiedniej wiedzy i umiejętności, żeby wszystko było bezpieczne dla Twojej firmy. Warto pamiętać: prowadzenie księgowości samodzielnie jest zawsze zgodne z przepisami, natomiast jeśli decydujesz się na biuro rachunkowe – księgowy musi być autoryzowany. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Czy wypłata musi trafić wyłącznie na moje konto? A może da się to rozwiązać inaczej? W praktyce wielu pracowników – zwłaszcza tych, którzy dopiero zaczynają pracę w Norwegii – zastanawia się, czy mogą poprosić pracodawcę o przelanie wynagrodzenia na inne konto niż własne. Czasem chodzi o konto współmałżonka, innym razem o rachunek w Polsce lub po prostu o tymczasowe rozwiązanie do momentu założenia własnego konta w Norwegii. Choć przepisy nie zakazują takich działań, temat nie jest tak prosty, jak mogłoby się wydawać. Zarówno przelew na cudze konto, jak i wypłata na konto zagraniczne niosą ze sobą określone ryzyka i ograniczenia, które warto znać, zanim podejmie się decyzję. Wypłata wynagrodzenia na cudze konto – czy to możliwe? Z prawnego punktu widzenia, wypłata na konto osoby trzeciej jest dopuszczalna, o ile pracownik wyraźnie o to poprosi. Pracodawca, realizując przelew zgodnie z taką prośbą, wypełnia swój obowiązek wypłaty wynagrodzenia. Jednak w praktyce takie rozwiązanie wymaga dużej ostrożności i przemyślenia. Po pierwsze, należy pamiętać, że środki trafiają na konto, nad którym pracownik nie ma żadnej kontroli. Jeśli z jakiegoś powodu pieniądze nie zostaną mu przekazane dalej – np. w wyniku konfliktu lub braku dobrej woli ze strony właściciela konta – pracodawca nie ponosi za to odpowiedzialności. Dla niego wynagrodzenie zostało wypłacone zgodnie z dyspozycją pracownika. Kolejna ważna kwestia to możliwe problemy po stronie banku. Wpływ wynagrodzenia na konto osoby, która formalnie nie jest jego odbiorcą, może być niezgodny z regulaminem banku, co w skrajnych przypadkach prowadzi do czasowej blokady rachunku. Dodatkowo, urząd skarbowy może uznać taki przelew za dochód osoby, która otrzymała pieniądze – zwłaszcza jeśli nie ma żadnej dokumentacji potwierdzającej, że była to wypłata dla kogoś innego. Dlatego warto zabezpieczyć się pisemną prośbą o przelew na cudze konto lub zachować odcinki wypłaty (lønnslipp), na których widnieje nazwisko właściwego pracownika. Warto również zaznaczyć, że nie wszystkie firmy i agencje pośrednictwa pracy dopuszczają możliwość przelewów na cudze konta. Wiele z nich stosuje wewnętrzne procedury bezpieczeństwa, które jednoznacznie wymagają, by wypłata trafiała wyłącznie na konto należące do pracownika. W takich sytuacjach jedynym rozwiązaniem może być założenie konta bankowego na swoje nazwisko, choćby tymczasowo. Wypłata wynagrodzenia na konto zagraniczne – np. polskie Drugim często spotykanym przypadkiem jest prośba o przelanie wynagrodzenia na konto prowadzone poza Norwegią – najczęściej w Polsce. Również w tym przypadku prawo nie zabrania takiego rozwiązania, jednak decyzja należy do pracodawcy. Pracodawca ma obowiązek wypłaty wynagrodzenia w sposób niegenerujący nadmiernych kosztów i problemów organizacyjnych – jeśli więc wypłata na polskie konto nie jest dla niego uciążliwa, powinien ją zaakceptować. W praktyce jednak wielu pracodawców oczekuje od pracownika posiadania norweskiego konta. Główne powody to kwestie techniczne i kosztowe – przelewy krajowe są szybsze, tańsze i mniej podatne na błędy. Wypłata na konto w Polsce może wiązać się z dodatkowymi kosztami przelewu międzynarodowego, które często ponosi sam pracownik. Przelew może także dotrzeć z opóźnieniem – czas realizacji międzynarodowych transakcji bankowych wynosi zazwyczaj od 1 do 5 dni roboczych. Nie bez znaczenia są też techniczne trudności. Każdy bank ma swoje wymagania dotyczące formatu danych odbiorcy, a ich błędne wprowadzenie może skutkować opóźnieniem lub nawet zwrotem środków. Dodatkowo, wypłata w złotówkach praktycznie nigdy nie jest możliwa – przelew z Norwegii trafia w koronach norweskich (NOK), a przewalutowanie odbywa się dopiero po stronie polskiego banku, zazwyczaj po mniej korzystnym kursie niż rynkowy. Podsumowanie Zarówno wypłata na cudze konto, jak i na konto zagraniczne, to rozwiązania możliwe, ale wymagające ostrożności i zrozumienia potencjalnych konsekwencji. Choć z prawnego punktu widzenia pracodawca może wypłacić wynagrodzenie zgodnie z prośbą pracownika, to praktyka pokazuje, że takie sytuacje mogą generować trudności – zarówno techniczne, jak i prawne. Najbezpieczniejszym i najprostszym rozwiązaniem jest posiadanie własnego konta bankowego w Norwegii, nawet jeśli ma ono służyć jedynie tymczasowo. Pozwala to uniknąć niepotrzebnych opóźnień, kosztów i niejasności związanych z wypłatą pensji. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Wyprowadzka z Norwegii to często spory krok w życiu – zmiana kraju, nowy adres, zamknięcie konta bankowego… i co z dostępem do norweskich urzędów online, gdy tracisz BankID? To ważne pytanie, bo BankID to podstawowy sposób logowania się do większości norweskich usług publicznych. Na szczęście, nawet bez BankID można nadal zarządzać swoimi sprawami urzędowymi, jeśli tylko dobrze się przygotujesz. BankID – dlaczego jest tak ważne? BankID to elektroniczny dowód tożsamości, który umożliwia bezpieczne logowanie się do systemów takich jak Skatteetaten, NAV, czy Altinn. Po zamknięciu konta bankowego i utracie BankID może się wydawać, że dostęp do tych serwisów stanie się niemożliwy. Jednak istnieją alternatywne metody, które pozwalają na dalszą obsługę spraw urzędowych. Alternatywne metody logowania – MinID i inne Jeśli przed wyprowadzką zgłosiłeś w norweskim rejestrze ludności (Folkeregisteret) swój nowy, polski adres korespondencyjny, możesz zamówić alternatywne kody dostępu, np. MinID. Kody te są wysyłane tradycyjną pocztą na adres zarejestrowany w systemie. To oznacza, że jeśli Twoje dane kontaktowe są aktualne, bez problemu otrzymasz potrzebne informacje i będziesz mógł korzystać z usług online. W przypadku potrzeby pomocy przy zamówieniu takich kodów, warto zwrócić się do specjalistów, którzy pomogą krok po kroku przejść przez cały proces. Co zrobić, jeśli nie zmieniłeś adresu w Folkeregisteret? Brak aktualizacji adresu to największy problem – wówczas urzędy nie mają jak się z Tobą skontaktować, a dostęp do usług online może zostać utrudniony lub całkowicie zablokowany. W takim przypadku jedyną opcją jest często kontakt osobisty z urzędem lub skorzystanie z pełnomocnika, który ma upoważnienie do działania w Twoim imieniu. Podsumowanie i ważna rada Przed wyjazdem z Norwegii na stałe zawsze warto zgłosić zmianę adresu do korespondencji w Folkeregisteret. To najprostszy sposób, by nie stracić kontaktu z urzędami, takimi jak NAV czy Skatteetaten. Nawet jeśli utracisz BankID, dzięki temu będziesz mógł korzystać z innych form dostępu do swoich spraw. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Od 1 października 2024 roku wszystkie firmy w Norwegii zostały objęte nowym obowiązkiem — rejestracji rzeczywistych beneficjentów (reelle rettighetshavere) w specjalnym rejestrze prowadzonym przez Brønnøysundregistrene. Przedsiębiorcy mają czas na dokonanie wpisu do 31 lipca 2025 roku, a niedopełnienie tego obowiązku może skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi i operacyjnymi. Czym jest rejestr rzeczywistych beneficjentów? Rejestr został wprowadzony w celu zwiększenia transparentności działalności gospodarczej oraz w ramach przeciwdziałania praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu i innym formom przestępczości finansowej. Rejestracja polega na ujawnieniu, kto faktycznie sprawuje kontrolę nad firmą – nie tylko formalnie, ale również realnie. Kim jest rzeczywisty beneficjent? Zgodnie z przepisami, rzeczywisty beneficjent to osoba fizyczna, która posiada faktyczną kontrolę nad przedsiębiorstwem. Może to być: ·    osoba mająca ponad 25% udziałów lub głosów w firmie, ·    osoba mająca prawo do powoływania lub odwoływania przynajmniej połowy członków zarządu, · inna osoba, która w praktyce sprawuje kontrolę nad przedsiębiorstwem, nawet jeżeli nie wynika to bezpośrednio ze struktury udziałów. W przypadku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (AS), informacje na temat beneficjentów rzeczywistych można znaleźć m.in. w akcie założycielskim, rejestrze udziałowców, umowie spółki czy innych dokumentach korporacyjnych. Kogo dotyczy obowiązek? Obowiązek rejestracji dotyczy większości firm zarejestrowanych w Norwegii, w tym także jednoosobowych działalności gospodarczych (ENK), spółek AS i innych form prawnych. Każda firma powinna sprawdzić, czy jest zobowiązana do złożenia informacji — można to zrobić na stronie Brønnøysundregistrene. Jak się zarejestrować? Zgłoszenia dokonuje się za pośrednictwem platformy Altinn, wypełniając formularz RRH-0100. Proces rejestracji jest bezpłatny i nie wymaga dużej ilości dokumentów, jednak należy zadbać o poprawność i kompletność danych. Co grozi za brak rejestracji? Od 31 lipca 2025 r. firmy, które nie wypełniły obowiązku rejestracji, mogą zostać ukarane wysokimi grzywnami oraz mogą napotkać trudności w dalszym prowadzeniu działalności — m.in. problemy z obsługą klientów czy utrudnienia przy kontaktach z urzędami i instytucjami finansowymi. Co istotne, nie będzie możliwości przedłużenia terminu. Dlatego nie warto zwlekać. Podsumowanie Jeśli prowadzisz firmę w Norwegii, to masz czas do 31 lipca 2025 roku, aby dopełnić obowiązku rejestracji rzeczywistych beneficjentów. Chociaż formalnie masz 10 miesięcy od wejścia przepisów w życie, to najlepiej zająć się tym jak najszybciej, aby uniknąć ryzyka kar i nieprzyjemnych konsekwencji. Masz pytania lub potrzebujesz pomocy? Skontaktuj się z nami: +47 939 82 173 post@topnor.no TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe w Norwegii

Wielu pracodawców w Norwegii, zwłaszcza zatrudniających pracowników zagranicznych, może napotkać pytania dotyczące pozapłacowych świadczeń wykazywanych na paskach wypłat. Dwa z nich – fri bil oraz fri telefon – budzą szczególne zainteresowanie, ponieważ choć nie są to fizyczne wypłaty, mają realny wpływ na wynagrodzenie netto pracownika. Zacznijmy od świadczenia fri bil, czyli sytuacji, w której pracownik ma możliwość korzystania z samochodu służbowego także poza obowiązkami zawodowymi – na przykład dojeżdżając nim do domu. Taki dostęp traktowany jest przez norweskie przepisy jako korzyść o charakterze dochodowym, co oznacza, że należy doliczyć jej wartość do wynagrodzenia brutto pracownika w celach podatkowych. Pracodawca nie wypłaca tej kwoty w gotówce – służy ona jedynie jako podstawa do naliczenia zaliczki na podatek dochodowy. W praktyce więc pojawia się jako dodatkowa pozycja na pasku wypłaty, obniżająca pensję netto. Wartość świadczenia z tytułu korzystania z samochodu ustalana jest na podstawie ceny katalogowej nowego pojazdu, wraz z wyposażeniem dodatkowym. Na rok 2025 obowiązują konkretne progi: do 362 300 NOK stosuje się stawkę 30%, a od nadwyżki – 20%. W przypadku starszych aut (powyżej 3 lat) lub intensywnie eksploatowanych (powyżej 40 000 km rocznie), podstawę opodatkowania można obniżyć – do 75% wartości początkowej, a przy spełnieniu obu warunków do 56,25%. Tak obliczona kwota dzielona jest na 12 miesięcy i wykazywana regularnie w systemie A-melding oraz na lønnslippie pracownika. Warto wspomnieć o wyjątku – jeśli pracownik używa pojazdu prywatnie nie więcej niż przez 10 dni w roku i nie przekroczy 1000 km w ramach takiego użytku, nie powstaje obowiązek podatkowy. Aby uniknąć naliczenia świadczenia, konieczne jest jednak prowadzenie szczegółowej dokumentacji przebiegu pojazdu (kjørebok). Drugim często spotykanym świadczeniem jest fri telefon, czyli sytuacja, w której pracodawca opłaca rachunki za telefon służbowy, Internet domowy lub pakiety telekomunikacyjne używane również do celów prywatnych. Podobnie jak w przypadku auta, norweskie przepisy przewidują, że stanowi to przychód pracownika. Tutaj jednak stosowany jest ryczałt – niezależnie od realnych kosztów, do dochodu pracownika dolicza się maksymalnie 4 392 NOK rocznie, co daje 366 NOK miesięcznie. Nawet jeśli pracodawca pokrywa wyższe koszty, nie zwiększa to wysokości świadczenia – limit pozostaje niezmienny. Jeśli pracownik korzysta z telefonu wyłącznie służbowo (np. nie zabiera urządzenia do domu i nie używa poza godzinami pracy), świadczenie nie jest naliczane. Jednak w praktyce – ze względu na dostępność telefonu po godzinach – zazwyczaj zakłada się istnienie użytku prywatnego i dolicza wartość ryczałtową. Poza fri bil i fri telefon, na paskach wynagrodzeń mogą znaleźć się także inne istotne potrącenia, które pracodawca powinien prawidłowo wykazywać. Należą do nich m.in. zaliczka na podatek dochodowy (skatt/forskuddstrekk), potrącana zgodnie z kartą podatkową pracownika. W sektorze publicznym często spotykamy też potrącenia na fundusz emerytalny (pensjonstrekk), wynoszące np. 2% pensji – podczas gdy w sektorze prywatnym obowiązkowa składka emerytalna (OTP) bywa w całości pokrywana przez pracodawcę, choć niektóre firmy wymagają częściowego wkładu pracownika. Warto także zwrócić uwagę na trekk i lønn for ferie – potrącenie z wynagrodzenia związane z wypłatą feriepenger. Norweski system przewiduje wypłatę specjalnych świadczeń urlopowych zamiast zwykłej pensji w okresie wakacyjnym. Aby nie doszło do podwójnego opłacenia tego samego okresu (pensja i feriepenger), wynagrodzenie za czas urlopu jest odejmowane z paska wypłaty. Niektóre paski wynagrodzeń mogą również zawierać inne potrącenia, np. składki związkowe (fagforeningskontingent), ubezpieczenia grupowe, prywatne pakiety medyczne czy potrącenia komornicze. W sytuacji, gdy np. pracownik ma zaległości wobec urzędu skarbowego lub otrzymał grzywnę, urząd może przekazać pracodawcy decyzję o potrąceniu kwoty z wypłaty – wtedy również pojawi się to na lønnslippie. Dla firm ważne jest, aby wszelkie takie elementy – zarówno świadczenia rzeczowe, jak i potrącenia – były rzetelnie dokumentowane i regularnie raportowane. System A-melding wymaga comiesięcznego przesyłania danych dotyczących wynagrodzeń, składek i świadczeń – dlatego zachowanie poprawności w tym zakresie jest kluczowe. Jeśli jako firma udostępniacie pracownikom samochody służbowe, telefony czy inne korzyści pozapłacowe, istotne jest, by zrozumieć, że są one traktowane jak część wynagrodzenia i wymagają właściwego ujęcia w systemach kadrowo-płacowych. Nasze biuro księgowe służy pomocą zarówno w rozliczeniach miesięcznych, jak i w doradztwie dotyczącym świadczeń pozapłacowych. Prawidłowe rozliczenie takich pozycji nie tylko pozwala uniknąć błędów podatkowych, ale również buduje zaufanie i przejrzystość w relacji z pracownikami. Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no

Kryterium Jednoosobowa działalność gospodarcza (ENK) Spółka akcyjna (AS) Podmiot prawny Osoba fizyczna prowadząca działalność, majątek osobisty odpowiada za zobowiązania Osobny podmiot prawny, odrębny od właścicieli Rejestracja Prostsza i szybsza Wymaga przygotowania statutu, otwarcia konta bankowego i wpisu do rejestru spółek Kapitał początkowy Brak wymogu Minimum 30 000 NOK Numer organizacyjny Używany dotychczasowy numer Nowy numer przy rejestracji spółki Koszty księgowe i raportowanie Niższe, prostsze zeznania roczne (ok. 4 000 NOK) Wyższe koszty, bardziej złożone raportowanie (ok. 8 000 NOK + dodatkowe raporty) Podatki Podatek dochodowy ok. 22% + 11% trygdeavgift + trinnskatt powyżej 600 000 NOK Podatek od dochodu spółki 22%, dodatkowo podatek pracowniczy od wypłacanej pensji Zatrudnienie właściciela Nie dotyczy formalnie (właściciel samodzielnie prowadzi działalność) Właściciel formalnie zatrudniony, otrzymuje pensję, od której odprowadza podatki i składki MVA (VAT) Tak, 25% Tak, 25% Coraz więcej przedsiębiorców zastanawia się nad przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej (ENK) na spółkę akcyjną (AS). To naturalny krok przy rozwoju firmy — zwłaszcza gdy planujesz zmianę na większy lokal lub chcesz zmienić nazwę firmy. Wiele osób ma jednak wątpliwości, jak wygląda cały proces i ile to kosztuje. Aby rozwiać te pytania, przygotowaliśmy jasny i przejrzysty przewodnik, który pomoże zrozumieć wszystkie aspekty tej zmiany. Jeśli chcesz, możemy także pomóc przejść przez cały proces — od przygotowania dokumentów, przez kontakty z bankiem, aż po rejestrację spółki w urzędzie. Czy mogę przekształcić jednoosobową działalność na spółkę akcyjną? Nie ma możliwości bezpośredniego przekształcenia jednoosobowej działalności w spółkę akcyjną, ponieważ spółka jest odrębnym podmiotem prawnym, niezależnym od osoby fizycznej i jej majątku, jak ma to miejsce w przypadku ENK. Oznacza to, że trzeba otworzyć całkowicie nową spółkę, a jednoosobową działalność należy zamknąć. Ile trwa cały proces i jaki jest jego koszt? Czas otwarcia spółki trwa od około 3 tygodni do nawet 2 miesięcy. Kluczowy jest czas oczekiwania na otwarcie konta bankowego spółki — czasami trwa to 2 dni, a czasami 6-8 tygodni. Proces wygląda następująco: ·        Przygotowujemy dokumenty założycielskie spółki (statut). ·        Składa się wniosek o otwarcie konta w wybranym banku wraz z dokumentami. ·        Następuje wpłata kapitału zakładowego w wysokości 30 000 NOK. ·        Po zaksięgowaniu wpłaty bank wydaje zaświadczenie potwierdzające tę operację. ·        Z tym zaświadczeniem składany jest wniosek o rejestrację spółki w urzędzie (co trwa około 2-3 tygodni). Jeśli otwarcie konta przebiegnie szybko, spółka może powstać nawet w mniej niż miesiąc. Jaka jest wysokość kapitału zakładowego? Kapitał zakładowy wynosi 30 000 NOK i musi zostać wpłacony na konto spółki. Jakie są koszty związane z otwarciem spółki (z pomocą naszego biura księgowego)? ·        Opłata za pomoc przy otwarciu spółki w naszym biurze + MVA. ·        Opłata urzędowa za rejestrację spółki wynosi 6 500 NOK. Obie opłaty zazwyczaj można opłacić z konta spółki, czyli z wpłaconych 30 000 NOK. Po rejestracji bank skontaktuje się, aby podpisać umowę bankową i umożliwi dostęp do środków. Czy mogę dopisać współwłaściciela, np. męża, jako udziałowca? Tak, udziały można podzielić dowolnie, np. 70% do Ciebie, 30% do męża. Nie ma to wpływu na koszty prowadzenia działalności. Jeśli mąż będzie udziałowcem, a nie zatrudnionym pracownikiem, nie ma dodatkowych kosztów. Jednak gdy zatrudnisz męża w firmie, koszty mogą się nieco zwiększyć, ponieważ aby wypłacić pieniądze z firmy, należy wypłacić wynagrodzenie jak pracownikowi, od którego trzeba odprowadzać podatki i składki. Czy są dostępne dofinansowania lub programy rządowe? Ogólnych dofinansowań na start nie ma. Biura księgowe zwykle nie zajmują się dofinansowaniami. Czasami lokalne komuny (kommune) oferują różnego rodzaju programy wsparcia dla firm z określonych branż, zwłaszcza tych, które są deficytowe w regionie lub ważne dla rozwoju lokalnej gospodarki (np. branża turystyczna). Aby uzyskać informacje, warto skontaktować się bezpośrednio z urzędem komuny. Co z numerem organizacyjnym i umowami? Spółka to nowy podmiot prawny, więc będzie miała nowy numer organizacyjny. Wszystkie umowy zawarte dotychczas na jednoosobową działalność muszą być podpisane ponownie na spółkę lub dokonana ich cesja (np. w przypadku wynajmu lokalu, często robi się cesję). Numery telefonów, usługi księgowe i inne programy zazwyczaj wymagają zawarcia nowych umów. Jak działa zatrudnienie właściciela w spółce? Właściciel spółki jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, tak jak u innego pracodawcy. Samodzielnie ustalasz wysokość pensji, od której odprowadzasz wszelkie podatki i składki. Przykład: ·        Ustalasz miesięczne wynagrodzenie 40 000 NOK. ·        Od tej kwoty odliczana jest zaliczka na podatek (wymagany odpowiedni skattekort). ·        Jeśli podatek wynosi np. 29%, od kwoty 40 000 NOK odlicza się 29% i zaliczka ta jest odprowadzana do urzędu. ·        Wynagrodzenie netto (różnica między brutto a podatkiem) wypłacane jest na prywatne konto na podstawie Lønnsslipp. ·        Dodatkowo pracodawca (czyli spółka) płaci 14,1% podatku pracodawcy od kwoty brutto. ·        Odlicza się też feriepenger (urlopowe) – zwykle 10,2% lub 12%. ·        Jeśli zatrudniasz innych pracowników, konieczne jest podpisanie umowy o OTP (dodatkowe ubezpieczenie emerytalne), które wynosi 2% od kwoty brutto. ·        Mogą też pojawić się inne ubezpieczenia, np. yrkesskadeforsikring (ubezpieczenie od wypadków przy pracy). Szacunkowy koszt zatrudnienia pracownika to kwota brutto + 30-35%.Przykład kalkulacji: https://topnor.no/koszty-zatrudnienia-pracownika-przykladowa-kalkulacja/ Jak zmiana na spółkę akcyjną wpłynie na wysokość podatków? Obecnie w jednoosobowej działalności płaci się około: ·        22% podatek dochodowy, ·        11% trygdeavgift (składka społeczna, wliczona automatycznie w podatek roczny), czyli około 33% łącznie. Przy dochodach powyżej 600 000 NOK brutto pojawiają się dodatkowe progi podatkowe (trinnskatt), co może zwiększyć łączną stawkę do około 37-40%. W spółce podatek dochodowy od zysku wynosi zawsze 22%. Dochodzą jednak podatki pracownicze od wynagrodzenia. W efekcie łączna suma podatków jest podobna do tej w ENK. Różnica polega na tym, że wypłacając pensję właściciel odlicza ją od podatku dochodowego spółki, co może obniżyć podatek dochodowy. Dodatkowe opłaty i obowiązki księgowe w spółce ·        Obowiązek płacenia VAT (MVA) – 25%. ·        Koszty księgowe i sprawozdania roczne dla spółki są około dwa razy wyższe niż dla ENK, wynoszą około 8 000 NOK (w ENK około 4 000 NOK). ·        Spółka ma obowiązek prowadzenia rejestru akcjonariuszy i corocznego raportowania (koszt około 1 490 NOK + MVA). ·        W ciągu roku mogą pojawić się dodatkowe obowiązki, np. wprowadzenie nowych formularzy, jak np. rejestr beneficjentów rzeczywistych, które trzeba złożyć, aby uniknąć kar. 𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒 Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no

Zagadnienie Opis Maksymalna długość okresu próbnego 6 miesięcy dla umów stałych. Dla umów tymczasowych: maksymalnie połowa całkowitego okresu zatrudnienia. Możliwość przedłużenia próby Tak, tylko w przypadku nieobecności pracownika (np. choroba) – o czas tej nieobecności. Powtórny okres próbny Nie można ustalać kolejnej próby na tym samym stanowisku. Można w przypadku zmiany zatrudnienia tymczasowego na stałe, jeśli łączny czas próby i zatrudnienia nie przekroczy 6 miesięcy. Obowiązek powiadomienia o zakończeniu próby Tak – pracownik musi zostać poinformowany z wyprzedzeniem o ewentualnym rozwiązaniu umowy. Długość wypowiedzenia w okresie próbnym 14 dni, liczone od daty doręczenia wypowiedzenia (o ile nie ustalono inaczej w umowie). Wyobraź sobie pierwsze tygodnie w nowej pracy. Dużo się uczysz, poznajesz zespół, próbujesz odnaleźć się w kulturze firmy. Z drugiej strony – pracodawca przygląda się Twoim kompetencjom, podejściu i zaangażowaniu. To właśnie jest prøvetid, czyli norweski okres próbny – ważny czas dla obu stron, który może zdecydować o dalszej współpracy. Od 2024 roku zasady dotyczące tego etapu zostały w Norwegii zaktualizowane. Ustawodawca postanowił uporządkować przepisy, by uniknąć niejasności i zapewnić większą przejrzystość – zarówno dla pracowników, jak i pracodawców. Wprowadzono między innymi limit czasu trwania próby – obecnie nie może ona przekraczać sześciu miesięcy. W przypadku zatrudnienia tymczasowego obowiązuje dodatkowy warunek: okres próbny nie może być dłuższy niż połowa całego okresu zatrudnienia. Jeśli więc dana osoba pracuje na umowie sześciomiesięcznej, próba może trwać maksymalnie trzy miesiące. W przypadku nieobecności (na przykład z powodu choroby), okres próbny można wydłużyć dokładnie o ten czas. Nowe przepisy ograniczają także możliwość ustanowienia kolejnego okresu próbnego na tym samym stanowisku. Jeśli pracownik kontynuuje pracę w tej samej roli, nie można rozpoczynać nowej próby. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy umowa tymczasowa zostaje przekształcona w stałą – wtedy możliwe jest ustalenie nowej próby, ale tylko jeśli łączny czas zatrudnienia oraz próby nie przekroczy sześciu miesięcy. Wprowadzono również obowiązek wcześniejszego informowania pracownika o planowanym zakończeniu zatrudnienia w okresie próbnym. Taki wymóg zwiększa przejrzystość i bezpieczeństwo – pracownik nie dowiaduje się o decyzji w ostatniej chwili, co pozwala na przygotowanie się do ewentualnych zmian. Z punktu widzenia pracodawcy oznacza to konieczność dostosowania wzorów umów i bardziej świadomego zarządzania okresem próbnym. Warto wprowadzić jasne procedury ewaluacyjne, np. cykliczne rozmowy podsumowujące, które pomogą ocenić postępy pracownika i umożliwią podjęcie decyzji zgodnie z prawem. Dla pracownika to z kolei większe poczucie stabilności – zna zasady gry, wie, że próba ma określone ramy, i nie musi się obawiać nieuzasadnionego jej przedłużania. Nowe przepisy ułatwiają również planowanie dalszej kariery i podejmowanie decyzji zawodowych. Zmiany w przepisach wprowadzone w 2024 roku to kolejny krok w stronę bardziej uczciwego i przejrzystego rynku pracy. Choć okres próbny to tylko początek współpracy, warto, by był dobrze zorganizowany. 𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒 Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no

Sytuacja Co się dzieje? Dlaczego? Co dostajesz? Stała pensja (fastlønn) + urlop Pomniejszona pensja w miesiącu urlopu Pracodawca odlicza dni wolne (trekk for ferie) Pomniejszona pensja + feriepenger Stawka godzinowa (timelønn) + urlop Brak wynagrodzenia za nieprzepracowane godziny Nie pracujesz, więc nie ma godzin = brak wypłaty Tylko feriepenger Urlop bez feriepenger (nowa praca) Wypłata pomniejszona, ale brak feriepenger Nie wypracowano feriepenger w poprzednim roku Pomniejszona pensja lub brak wypłaty Brak urlopu Pełna wypłata Normalna praca bez dni wolnych Pełna pensja, brak feriepenger Otrzymujesz feriepenger Feriepenger wypłacone zamiast pensji Taki jest system – wakacyjne pieniądze zastępują pensję Feriepenger z poprzedniego roku W norweskim systemie wynagrodzeń funkcjonuje zasada, zgodnie z którą w czasie urlopu pracownik nie otrzymuje standardowego wynagrodzenia. Zamiast tego wypłacane są tzw. feriepenger, czyli środki urlopowe, które są naliczane na podstawie dochodów z poprzedniego roku kalendarzowego. Aby uniknąć podwójnego wynagrodzenia w miesiącu, w którym pracownik korzysta z urlopu, pracodawca dokonuje tzw. „trekk for ferie” – potrącenia z bieżącej pensji odpowiadającego liczbie dni wolnych od pracy. Przykładowo: jeśli w danym miesiącu urlopowym pracownik bierze trzy tygodnie wolnego, jego stała pensja (fastlønn) zostaje pomniejszona o te właśnie trzy tygodnie. W tym samym czasie wypłacane są feriepenger, które pełnią funkcję wynagrodzenia za dni wolne. W przypadku osób zatrudnionych na stawce godzinowej (timelønn), potrącenie trekk for ferie nie występuje w klasycznej formie. Brak przepracowanych godzin oznacza brak wynagrodzenia, a jedyną wypłatą w okresie urlopu są wtedy feriepenger. Warto także pamiętać, że osoby rozpoczynające pracę, które nie zdążyły jeszcze wypracować środków urlopowych, mogą doświadczyć sytuacji, w której ich wynagrodzenie zostaje pomniejszone (trekk for ferie), natomiast nie otrzymują jeszcze feriepenger. Efektem może być niższa wypłata w miesiącu urlopu. Podsumowując: trekk for ferie nie oznacza, że pracodawca „zabiera” Ci pieniądze – to jedynie techniczne rozwiązanie, które pozwala wypłacić środki urlopowe w odpowiedni sposób. Taki jest po prostu norweski styl rozliczania urlopu – trochę inny niż w wielu innych krajach, ale dobrze przemyślany. I kiedy wszystko się zsumuje, bilans zwykle wychodzi na zero. 𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒 Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no

Od 15 czerwca 2025 roku w Norwegii obowiązują nowe stawki minimalne dla wielu branż. Pracodawcy mają obowiązek dostosować wynagrodzenie do nowych kwot — brak aktualizacji może skutkować obowiązkiem dopłaty z odsetkami lub odszkodowaniem. Stawki dotyczą osób zatrudnionych na umowę o pracę (godzinową lub stały kontrakt). Nie obejmują osób prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze. Jeśli obecne wynagrodzenie jest wyższe niż nowa stawka minimalna — nie trzeba go zmieniać. Jeżeli natomiast jest niższe — stawkę należy podnieść (zgoda pracownika nie jest wymagana).   BRANŻA BUDOWLANA – od 15 czerwca 2025 r. wykwalifikowani pracownicy z fagbrev będą otrzymywać 264,32 NOK za godzinę (wcześniej 250,30 NOK — wzrost o 14,02 NOK). Niewykwalifikowani pracownicy z co najmniej rocznym doświadczeniem — 249,00 NOK (wcześniej 235,80 NOK — wzrost o 13,20 NOK), a bez doświadczenia — 239,61 NOK (wcześniej 226,90 NOK — wzrost o 12,71 NOK). Dla osób poniżej 18. roku życia stawka wzrasta do 162,44 NOK (z 153,83 NOK — +8,61 NOK).   PRZEMYSŁ ELEKTRYCZNY – wykwalifikowani elektrycy będą od teraz otrzymywać 270,45 NOK/h (wcześniej 257,79 NOK — wzrost o 12,66 NOK), a pozostali pracownicy — 241,77 NOK/h (wcześniej 229,11 NOK — wzrost o 12,66 NOK).   Dodatek za pracę zmianową pozostaje bez zmian: 17% za pracę dwuzmianową i 27,3% za trzyzmianową. Zmiana ta nie dotyczy prac wykonywanych w rafineriach na morzu.   Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych — ważna zmiana! Już od 1 listopada 2024 roku za każdą godzinę nadliczbową przysługuje dodatek w wysokości 50% stawki godzinowej (wcześniej 40%). Dodatkowo za pracę poza zwykłym czasem w godzinach od 21:00 do 06:00 oraz w niedziele i święta obowiązuje 100% dodatku do stawki godzinowej.   SPRZĄTANIE (RENHOLD) – pracownicy powyżej 18 lat — nowa stawka wynosi 236,54 NOK/h (wcześniej 227,54 NOK — wzrost o 9 NOK), a pracownicy poniżej 18 lat — 185,55 NOK/h (wcześniej 176,55 NOK — wzrost o 9 NOK).Dodatek za pracę w godzinach 21:00–06:00 pozostaje bez zmian — minimum 29 NOK/h.   HOTELE, RESTAURACJE, BARY, CATERING – pracownicy powyżej 20 roku życia oraz powyżej 18 lat z min. 4-miesięcznym doświadczeniem będą teraz otrzymywać 204,79 NOK/h (wcześniej 197,79 NOK — wzrost o 7 NOK). Dla młodszych pracowników: 18 lat — 166,34 NOK/h (wcześniej 159,34 NOK — wzrost o 7 NOK), 17 lat — 152,08 NOK/h (wcześniej 145,08 NOK — wzrost o 7 NOK), 16 lat — 142,58 NOK/h (wcześniej 135,58 NOK — wzrost o 7 NOK).   Potrącenia za noclegi w pokojach pracodawcy: pokój jednoosobowy — 675,67 NOK/mc (wcześniej 660,48 NOK), pokój dwuosobowy (od osoby) — 439,46 NOK/mc (wcześniej 429,58 NOK). Stawki nie obejmują liderów (kierowników) ani praktykantów (szkoły/NAV). Napiwki powinny być uwzględniane w wynagrodzeniu i opodatkowane.   PRZEMYSŁ STOCZNIOWY – wykwalifikowani pracownicy (fagarbeidere) — 216,79 NOK/h (wcześniej 211,79 NOK — wzrost o 5 NOK). Specjaliści (spesialarbeidere) — 207,14 NOK/h (wcześniej 202,14 NOK — wzrost o 5 NOK). Pomocnicy — 197,61 NOK/h (wcześniej 192,61 NOK — wzrost o 5 NOK). Dodatki za pracę zmianową również wzrosły o 1 NOK: dla wykwalifikowanych: 43,36 NOK, dla specjalistów: 41,43 NOK, dla pomocników: 39,52 NOK.   ROLNICTWO I PODOBNE – sezonowi pracownicy poniżej 18 lat — 142,90 NOK/h (wcześniej 135,90 NOK — wzrost o 7 NOK). Powyżej 18 lat, do 12 tygodni stażu — 162,90 NOK/h (wcześniej 155,90 NOK — wzrost o 7 NOK). Powyżej 18 lat, 12 tygodni do 6 miesięcy stażu — 168,40 NOK/h (wcześniej 161,40 NOK — wzrost o 7 NOK). Dla pracowników stałych (zatrudnienie powyżej 26 tygodni): poniżej 18 lat — 152,40 NOK/h (wcześniej 145,40 NOK), niewykwalifikowani — 182,80 NOK/h (wcześniej 175,80 NOK), dodatek dla wykwalifikowanych — 14,50 NOK/h (bez zmian). Dodatek +25% za pracę w weekendy i święta obejmuje teraz pełne doby sobotnio-niedzielne oraz cały dzień w święta.   PRZEMYSŁ RYBNY  – wykwalifikowani — 240,96 NOK/h (wcześniej 231,15 NOK — wzrost o 9,81 NOK). Pracownicy produkcji — 225,96 NOK/h (wcześniej 216,15 NOK — wzrost o 9,81 NOK). Pracownicy poniżej 18 roku życia: min. 80% stawki (bez zmian). Za pracę powyżej 12 tygodni (wcześniej 17 tygodni) obowiązuje standardowa stawka minimalna. Dodatek za zmianę: 20% przy pracy dwuzmianowej, 25% przy trzyzmianowej.   TRANSPORT DROGOWY TOWARÓW – kierowcy pojazdów powyżej 3,5 t — 229,00 NOK/h (wcześniej 222,00 NOK — wzrost o 7 NOK). Od 1 czerwca 2025 r. wprowadzono również minimalną stawkę dla pojazdów od 2,5 t — 229,00 NOK/h.   TRANSPORT PASAŻERÓW – wszyscy pracownicy — 218,62 NOK/h (wcześniej 213,62 NOK — wzrost o 5 NOK).   INNE BRANŻE – w branżach bez stawek państwowych obowiązują regulacje wynikające z umów zbiorowych lub ustaleń wewnętrznych w firmie.   Jeżeli pracodawca nie zmieni stawki: brak dostosowania płac do obowiązujących stawek minimalnych może skutkować koniecznością późniejszych dopłat z odsetkami oraz odszkodowaniami na rzecz pracownika. Nieprawidłowości można zgłaszać anonimowo do Ministerstwa Pracy.   𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒 Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no Nowe Stawki Minimalne – Porównanie Branża Stan od 15.06.2025 Poprzednia stawka Różnica Budowlana – Wykwalifikowani 264,32 NOK 250,30 NOK +14,02 NOK Budowlana – Niewykwalifikowani z 1 rokiem doświadczenia 249,00 NOK 235,80 NOK +13,20 NOK Budowlana – Niewykwalifikowani bez doświadczenia 239,61 NOK 226,90 NOK +12,71 NOK Budowlana – Poniżej 18 lat 162,44 NOK 153,83 NOK +8,61 NOK Przemysł elektryczny – Wykwalifikowani 270,45 NOK 257,79 NOK +12,66 NOK Przemysł elektryczny – Pozostali pracownicy 241,77 NOK 229,11 NOK +12,66 NOK Sprzątanie – powyżej 18 lat 236,54 NOK 227,54 NOK +9,00 NOK Sprzątanie – poniżej 18 lat 185,55 NOK 176,55 NOK +9,00 NOK Noclegi i gastronomia – powyżej 20 lat / powyżej 18 lat z 4 mies. doświadczenia 204,79 NOK 197,79 NOK +7,00 NOK Stoczniowy – Wykwalifikowani 216,79 NOK 211,79 NOK +5,00 NOK Stoczniowy – Specjaliści 207,14 NOK 202,14 NOK +5,00 NOK Stoczniowy – Pomocnicy 197,61 NOK 192,61 NOK +5,00 NOK Rolnictwo – Sezonowi powyżej 18 lat do 12 tygodni 162,90 NOK 155,90 NOK +7,00 NOK Rolnictwo – Sezonowi powyżej 18 lat 12 tyg. – 6 mies. 168,40 NOK 161,40 NOK +7,00 NOK Przemysł rybny – Wykwalifikowani 240,96 NOK 231,15 NOK +9,81 NOK Przemysł rybny – Pracownicy produkcji 225,96 NOK 216,15 NOK +9,81 NOK Transport drogowy towarów – pojazdy powyżej 3,5 t 229,00 NOK 222,00 NOK +7,00 NOK Transport