News Layout 04

Dla wielu polskich firm rozwijających działalność na rynku norweskim kwestie podatkowe szybko stają się jednym z kluczowych wyzwań. Szczególne znaczenie ma tutaj pojęcie tzw. stałego przedstawicielstwa (permanent establishment), ponieważ to ono przesądza, czy i w jakim zakresie przedsiębiorstwo będzie zobowiązane do rozliczania podatku dochodowego w Norwegii. Zasady w tym zakresie wynikają z konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Norwegią, a dokładniej z jej art. 5. Przepisy te określają, kiedy działalność prowadzona za granicą osiąga taki poziom zaangażowania, że państwo, na którego terytorium jest wykonywana, zyskuje prawo do opodatkowania osiąganych z niej dochodów. W praktyce chodzi o sytuację, w której przedsiębiorstwo działa w Norwegii poprzez określoną strukturę organizacyjną lub osobę, a uzyskiwane tam zyski można powiązać z tą działalnością. Wtedy Norwegia może opodatkować dochód przypisany tej części działalności – nie całość dochodu firmy, lecz tylko jego odpowiednią część. Podstawą uznania, że powstało stałe przedstawicielstwo, jest istnienie stałej placówki, za pomocą której prowadzona jest działalność gospodarcza. Nie wystarczy jednak samo posiadanie miejsca – musi ono mieć pewien stopień trwałości, a przedsiębiorstwo faktycznie musi prowadzić przez nie swoją działalność. Dopiero spełnienie tych warunków łącznie pozwala mówić o zakładzie podatkowym. Konwencja wskazuje przykłady takich miejsc, jak biuro, filia, fabryka, warsztat czy miejsce zarządu, ale katalog ten nie jest zamknięty. Oznacza to, że każda forma działalności może zostać oceniona indywidualnie pod kątem spełnienia ogólnych kryteriów. Na szczególną uwagę zasługują projekty budowlane oraz instalacyjne. W ich przypadku przyjęto wyraźny próg czasowy – dopiero gdy prace trwają dłużej niż 12 miesięcy, mogą one zostać uznane za stałe przedstawicielstwo. Krótsze realizacje co do zasady nie wywołują takich skutków podatkowych. Nie każda obecność firmy w Norwegii prowadzi jednak do powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli działalność ma charakter wyłącznie pomocniczy lub przygotowawczy, nie dochodzi do powstania stałego przedstawicielstwa. Dotyczy to m.in. magazynowania towarów, zbierania informacji czy czynności o charakterze administracyjnym. Istotne jest również to, że zakład podatkowy może powstać nawet bez fizycznej infrastruktury. Wystarczy, że przedsiębiorstwo działa poprzez osobę, która w jego imieniu zawiera umowy i regularnie korzysta z takiego uprawnienia. Taki zależny przedstawiciel może skutkować uznaniem, że firma prowadzi działalność w Norwegii w sposób podlegający opodatkowaniu. Z drugiej strony, korzystanie z usług niezależnych podmiotów – takich jak maklerzy czy pośrednicy działający we własnym imieniu – nie prowadzi do powstania stałego przedstawicielstwa, o ile działają oni w ramach swojej zwykłej działalności gospodarczej. Warto również podkreślić, że forma prawna działalności nie ma tu decydującego znaczenia. Samo posiadanie adresu czy rejestracja oddziału nie przesądzają jeszcze o obowiązku podatkowym. Kluczowe jest to, czy działalność faktycznie jest prowadzona na terytorium Norwegii i jaki ma charakter. Podsumowując, o powstaniu stałego przedstawicielstwa decyduje przede wszystkim rzeczywisty sposób prowadzenia działalności – jej trwałość, zorganizowanie oraz zakres. Może ono wynikać zarówno z istnienia stałej placówki, jak i z działania zależnego przedstawiciela, natomiast w przypadku branży budowlanej kluczowe znaczenie ma przekroczenie 12-miesięcznego okresu realizacji projektu. Z perspektywy przedsiębiorcy oznacza to konieczność dokładnego przeanalizowania modelu działalności przed wejściem na rynek norweski, ponieważ to właśnie praktyczne funkcjonowanie firmy – a nie jej formalna struktura – decyduje o miejscu opodatkowania dochodów. Topnor Regnskap AS – polskie autoryzowane biuro rachunkowe w Norwegii Profesjonalne wsparcie w zakresie księgowości, rozliczeń i obowiązków pracodawcy. +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Zarząd w norweskiej spółce AS jest kluczowym organem odpowiedzialnym za prowadzenie jej spraw oraz reprezentowanie jej na zewnątrz. Działa w imieniu spółki, dbając o jej interesy z zachowaniem należytej staranności i lojalności. Do jego głównych zadań należy zarówno wyznaczanie kierunków rozwoju przedsiębiorstwa, jak i nadzorowanie realizacji przyjętej strategii oraz kontrola sytuacji finansowej, w tym prawidłowości prowadzenia księgowości, systemów kontroli wewnętrznej i poziomu kapitału własnego adekwatnego do skali ryzyka działalności. Każda spółka AS ma obowiązek powołania zarządu, który musi składać się z co najmniej jednej osoby. W przypadku większego składu konieczne jest wyznaczenie przewodniczącego. Przepisy nie wymagają, aby członkowie zarządu byli rezydentami Norwegii, jednak co najmniej połowa z nich powinna mieszkać na terenie EOG, Wielkiej Brytanii lub Szwajcarii. Liczba członków oraz długość ich kadencji określana jest w statucie spółki lub decyzją zgromadzenia ogólnego, które ma również kompetencje do ich powoływania i odwoływania – zarówno podczas zwyczajnych, jak i nadzwyczajnych zgromadzeń. Wszelkie zmiany w składzie zarządu podlegają zgłoszeniu do odpowiedniego rejestru i mają charakter jawny. Zarząd odpowiada także za reagowanie w sytuacjach zagrożenia finansowego. W przypadku niewystarczającego kapitału własnego ma obowiązek niezwłocznie podjąć działania naprawcze, a w razie potrzeby zwołać zgromadzenie wspólników. Może również udzielać upoważnień do reprezentowania spółki innym osobom, w tym dyrektorowi zarządzającemu, jeśli taki został powołany. Funkcja dyrektora zarządzającego (daglig leder) nie jest obowiązkowa – jeśli jednak istnieje, odpowiada on za bieżące prowadzenie spraw spółki, podczas gdy zarząd zachowuje funkcję nadzorczą i nadal ponosi odpowiedzialność za całokształt działalności. Członkowie zarządu mogą ponosić odpowiedzialność za szkody wyrządzone spółce, wspólnikom lub osobom trzecim, jeżeli działali niezgodnie z prawem, statutem lub zasadami należytej staranności. Odpowiedzialność ta ma przede wszystkim charakter cywilny, choć w określonych przypadkach może również przybrać formę odpowiedzialności karnej. Co do zasady nie odpowiadają oni jednak za zobowiązania spółki, chyba że doszło do naruszenia ich obowiązków. Istotnym elementem funkcjonowania zarządu jest także dokumentowanie jego pracy. Posiedzenia powinny być protokołowane, a sporządzane protokoły stanowią ważny dowód podejmowanych decyzji, szczególnie w sytuacjach kontroli lub ewentualnych sporów prawnych. Topnor Regnskap AS – polskie autoryzowane biuro rachunkowe w Norwegii Profesjonalne wsparcie w zakresie księgowości, rozliczeń i obowiązków pracodawcy.   +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Od 1 stycznia 2026 roku w Norwegii obowiązują nowe regulacje podatkowe dotyczące niezapłaconych należności pomiędzy podmiotami powiązanymi, które w istotny sposób wpływają na sposób ich rozliczania przez przedsiębiorców. Przepisy te mają zastosowanie do firm działających w strukturach powiązań kapitałowych, w których poziom udziałów lub kontroli przekracza 90%, i obejmują przede wszystkim transakcje wewnątrzgrupowe. Najważniejszą zmianą jest wprowadzenie zasady 24 miesięcy. Oznacza to, że jeżeli należność, na przykład wynikająca z wystawionej faktury za towary lub usługi, nie zostanie uregulowana w ciągu dwóch lat, przedsiębiorstwo traci możliwość zaliczenia jej do kosztów podatkowych. Po upływie tego okresu zaległość nie jest już traktowana jako strata operacyjna, lecz jako forma wsparcia finansowego dla podmiotu powiązanego. Największym wyzwaniem wynikającym z nowych regulacji są jednak rozbieżności pomiędzy zasadami dotyczącymi podatku dochodowego (Skatt) oraz podatku VAT (MVA). W przypadku podatku dochodowego ograniczenia dotyczą głównie relacji pionowych, czyli pomiędzy spółką matką a spółką córką, natomiast nie obejmują tzw. spółek siostrzanych. Z kolei przepisy VAT są znacznie bardziej restrykcyjne i obejmują zarówno powiązania pionowe, jak i poziome, co oznacza, że ograniczenia dotyczą także transakcji między spółkami siostrami. Różnice widoczne są również w zakresie podmiotów objętych regulacjami. W podatku dochodowym przepisy koncentrują się głównie na spółkach kapitałowych, takich jak AS, objętych metodą zwolnień. Natomiast regulacje dotyczące VAT obejmują wszystkie formy prowadzenia działalności, w tym jednoosobowe działalności gospodarcze (ENK), spółki osobowe (ANS/DA) oraz oddziały firm zagranicznych (NUF). Istotna rozbieżność dotyczy także rodzaju wierzytelności. W podatku dochodowym ograniczenia odnoszą się zarówno do należności handlowych, jak i innych zobowiązań, takich jak pożyczki wewnątrzgrupowe. W przypadku VAT przepisy mają zastosowanie wyłącznie do wierzytelności wynikających ze sprzedaży towarów i usług. W praktyce oznacza to, że brak uregulowania należności w ciągu 24 miesięcy może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych dla przedsiębiorstwa. Firma traci bowiem możliwość zaliczenia kwoty netto do kosztów podatkowych, a jednocześnie nie ma prawa do odzyskania podatku VAT, co skutkuje podwójną stratą. W związku z dużą złożonością przepisów oraz różnicami pomiędzy regulacjami dotyczącymi podatku dochodowego i VAT, kluczowe znaczenie ma odpowiednie zarządzanie rozliczeniami wewnątrz grupy. Przedsiębiorcy powinni przede wszystkim rygorystycznie kontrolować terminy płatności i dopilnować, aby wszelkie należności pomiędzy podmiotami powiązanymi zostały uregulowane przed upływem 24 miesięcy, co pozwoli uniknąć negatywnych skutków podatkowych. W razie pytań lub wątpliwości zachęcamy do kontaktu — chętnie pomożemy i wyjaśnimy wszelkie kwestie. Topnor Regnskap AS – polskie autoryzowane biuro rachunkowe w Norwegii Profesjonalne wsparcie w zakresie księgowości, rozliczeń i obowiązków pracodawcy. +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no   Źródło: Opracowanie na podstawie przepisów norweskiego prawa podatkowego, w szczególności: – Skatteloven (ustawa o podatku dochodowym), w tym regulacji dotyczących strat na wierzytelnościach oraz transakcji między podmiotami powiązanymi (nærstående), – Merverdiavgiftsloven (ustawa o podatku VAT), w zakresie korekty VAT od nieściągalnych należności, wytycznych i interpretacji publikowanych przez Skatteetaten.

Faglig ansvarlig to kluczowa funkcja w firmach elektrycznych działających w Norwegii. Zgodnie z przepisami wydanymi przez norweski urząd ds. bezpieczeństwa społecznego i gotowości kryzysowej – Direktoratet for samfunnssikkerhet og beredskap (DSB) – każde przedsiębiorstwo wykonujące prace objęte regulacjami dotyczącymi instalacji elektrycznych musi wyznaczyć osobę pełniącą tę rolę. Osoba pełniąca funkcję faglig ansvarlig musi posiadać odpowiednie kwalifikacje zawodowe oraz odpowiada za to, aby działalność firmy była prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i normami technicznymi. Do jej zadań należy również nadzór nad systemem jakości oraz zapewnienie profesjonalnej kontroli nad wykonywanymi pracami elektrycznymi. Funkcja ta stanowi istotny element systemu bezpieczeństwa w branży elektroinstalacyjnej. Podstawą prawną dla tej roli są między innymi przepisy zawarte w rozporządzeniu dotyczącym przedsiębiorstw elektroinstalacyjnych i wymagań kwalifikacyjnych dla prac związanych z instalacjami elektrycznymi, czyli Forskrift om elektroforetak og kvalifikasjonskrav for arbeid knyttet til elektriske anlegg og elektrisk utstyr (FEK), a także ustawa o nadzorze nad instalacjami i urządzeniami elektrycznymi – Lov om tilsyn med elektriske anlegg og elektrisk utstyr (El-tilsynsloven). Obowiązek posiadania faglig ansvarlig dotyczy wszystkich firm wykonujących prace wymagające rejestracji w Elvirksomhetsregisteret. Rejestr ten prowadzony jest przez DSB i obejmuje przedsiębiorstwa zajmujące się pracami przy instalacjach elektrycznych. Bez wskazania osoby pełniącej funkcję faglig ansvarlig firma nie może zostać wpisana do tego rejestru, a tym samym legalnie prowadzić działalności w tym zakresie. Zakres obowiązków faglig ansvarlig obejmuje przede wszystkim nadzór nad realizacją prac elektrycznych oraz kontrolę ich zgodności z obowiązującymi przepisami technicznymi, w tym m.in. z regulacjami FEL oraz normą NEK 400. Osoba ta odpowiada również za rozwój kompetencji pracowników oraz bierze udział w tworzeniu i utrzymaniu systemu kontroli wewnętrznej w przedsiębiorstwie (internkontroll). DSB podkreśla, że funkcja ta nie może być traktowana wyłącznie formalnie – wymaga ona realnego zaangażowania w działalność firmy oraz rzeczywistego wpływu na sposób wykonywania prac. Przepisy FEK nie wprowadzają bezpośredniego zakazu pełnienia funkcji faglig ansvarlig w więcej niż jednej firmie. Jednak według wytycznych DSB zakres obowiązków musi być możliwy do faktycznego wykonania w każdej z nich. Oznacza to, że osoba ta powinna mieć realną możliwość sprawowania nadzoru nad działalnością przedsiębiorstwa, a jej rola nie może ograniczać się jedynie do formalnego wpisu w dokumentach. W praktyce oznacza to również, że godziny pracy w różnych firmach nie powinny się pokrywać. Wiele firm zagranicznych popełnia podobne błędy przy organizowaniu działalności w Norwegii. Jednym z najczęstszych jest traktowanie funkcji faglig ansvarlig wyłącznie jako wymogu formalnego potrzebnego do rejestracji przedsiębiorstwa. Problemem bywa także brak rzeczywistego nadzoru przy dużej liczbie prowadzonych projektów, nieprecyzyjne umowy określające zakres odpowiedzialności lub rozpoczęcie działalności przed zapewnieniem odpowiednich kwalifikacji. Funkcja faglig ansvarlig nie jest więc jedynie elementem administracyjnym, lecz stanowi ważny mechanizm zapewniający bezpieczeństwo oraz zgodność prac elektrycznych z obowiązującymi przepisami i normami technicznymi w Norwegii. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje polskie autoryzowane biuro księgowe w Norwegii +47 939 82 173 post@topnor.no

Pracownicy przebywający na zwolnieniu lekarskim w Norwegii często zastanawiają się, jak wyjazd za granicę może wpłynąć na prawo do sykepenger. Istotne jest, aby pamiętać, że świadczenie zależy od tego, czy wyjazd nie utrudnia leczenia ani powrotu do pracy. Krótki pobyt za granicą nie pozbawia pracownika prawa do zasiłku, o ile nie koliduje z leczeniem ani planowanym powrotem do pracy. W przypadku krajów nordyckich, takich jak Szwecja, Dania, Finlandia czy Islandia, nie jest wymagane składanie wniosków do NAV – zasiłek pozostaje zachowany, jeśli pobyt nie wpływa na proces leczenia i powrotu do pracy. Podobnie w przypadku obywateli UE/EOG, w tym Polaków, którzy mogą podróżować po krajach Unii lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego bez wcześniejszego zgłoszenia, pod warunkiem że wyjazd nie opóźnia powrotu do pracy ani nie utrudnia udziału w ustalonych działaniach rehabilitacyjnych. Obywatele państw spoza UE/EOG muszą uzyskać zgodę NAV przed wyjazdem, a w przypadku podróży poza UE/EOG konieczne jest wcześniejsze złożenie wniosku. Zgoda na wyjazd zwykle obejmuje maksymalnie cztery tygodnie pobytu w ciągu dwunastu miesięcy. Niezależnie od kraju docelowego, kluczowe jest, aby wyjazd nie kolidował z procesem powrotu do pracy i leczenia, a wszystkie działania związane z rehabilitacją były kontynuowane zgodnie z zaleceniami lekarza i NAV. Decyzja o wypłacie zasiłku podczas pobytu za granicą zależy zawsze od indywidualnej oceny sytuacji zdrowotnej pracownika oraz zgodności wyjazdu z planem leczenia. https://www.nav.no/sykepenger/en#travel TOPNOR REGNSKAP AS Twoje polskie autoryzowane biuro księgowe w Norwegii +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Roczne rozliczenie VAT (Årstermin MVA) – termin 10 marca W Norwegii przedsiębiorcy korzystający z rocznego rozliczenia VAT (Årstermin MVA) są zobowiązani do złożenia deklaracji oraz dokonania płatności do norweskiego urzędu skarbowego – Skatteetaten – do 10 marca roku następującego po zakończeniu roku podatkowego. Termin za rok 2025 Podatnicy, którzy do 1 lutego 2026 roku złożyli wniosek o roczne rozliczenie VAT i otrzymali zgodę, są zobowiązani do złożenia deklaracji oraz dokonania płatności do 10 marca 2026 roku (za rok 2025). Kto może rozliczać VAT rocznie? Z rocznego rozliczenia VAT mogą skorzystać przedsiębiorcy, którzy spełniają następujące warunki: Obrót firmy w ciągu ostatnich 12 miesięcy nie przekroczył 1 000 000 NOK. Firma jest zarejestrowana w Rejestrze VAT od co najmniej 1 roku. Przez minimum 12 miesięcy deklaracje VAT były składane terminowo i prawidłowo w systemie dwumiesięcznym.   Najważniejsze terminy – Do 1 lutego każdego roku – termin złożenia wniosku o przejście na roczne rozliczenie VAT dla małych firm. – 10 marca – termin złożenia deklaracji oraz zapłaty podatku (dla firm posiadających zatwierdzony Årstermin). Jak przygotować się do rocznego rozliczenia VAT? Roczne rozliczenie VAT to istotny obowiązek dla małych firm w Norwegii. Odpowiednie przygotowanie dokumentacji pozwala uniknąć błędów, korekt oraz ewentualnych sankcji. Dokumenty VAT Należy upewnić się, że kompletna dokumentacja dotycząca wszystkich transakcji VAT z poprzedniego roku jest dostępna. Obejmuje to faktury sprzedażowe i zakupowe, rachunki, potwierdzenia płatności oraz inne dokumenty księgowe. Handel zagraniczny Jeżeli firma prowadziła handel zagraniczny, konieczne jest przygotowanie dokumentów związanych z importem i eksportem towarów oraz rozliczeniem VAT z tego tytułu. Rejestr zakupów i sprzedaży Rejestry powinny być aktualne i kompletne. Wszystkie transakcje muszą być prawidłowo ujęte, a kwoty VAT poprawnie obliczone. Rozliczenia VAT Należy zweryfikować, czy wszystkie kwoty VAT naliczone i odliczone zostały poprawnie podsumowane oraz czy nie występują rozbieżności wymagające korekty. Faktury VAT Wszystkie faktury powinny zawierać wymagane dane, w tym numer organizacyjny firmy oraz numer organizacyjny kontrahenta (odpowiednik polskiego NIP). Płatności VAT Warto upewnić się, czy firma posiada środki na pokrycie ewentualnej dopłaty podatku lub czy przysługuje jej zwrot nadpłaty. Ewidencja VAT Spójna i przejrzysta ewidencja VAT umożliwia szybkie prześledzenie wszystkich transakcji oraz stanowi podstawę prawidłowego rozliczenia. Zmiany w firmie Należy sprawdzić, czy od poprzedniego roku nie zaszły zmiany w strukturze firmy, takie jak zmiana nazwy, adresu, formy prawnej lub właściciela. Konsultacja z księgowym Skonsultowanie się z księgowym pozwala upewnić się, że rozliczenie zostało przygotowane prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Roczne rozliczenie VAT wymaga dokładności i odpowiedniego przygotowania. W razie pytań lub potrzeby wsparcia zapraszamy do kontaktu. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje polskie autoryzowane biuro księgowe w Norwegii +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Jeżeli pracownica jest w ciąży, pracodawca powinien przeanalizować sytuację pod kątem możliwości dostosowania stanowiska pracy oraz ewentualnych obowiązków związanych ze zgłoszeniami i świadczeniami do NAV. W zależności od okoliczności mogą powstać różne obowiązki administracyjne oraz konieczność przygotowania odpowiedniej dokumentacji. Svangerskapspenger Jeżeli stanowisko pracy może zagrażać ciąży, a pracodawca nie ma możliwości dostosowania stanowiska ani zmiany zakresu obowiązków tak, aby nie wpływały one negatywnie na ciążę, pracownica ma prawo ubiegać się o Svangerskapspenger. Więcej informacji:https://www.nav.no/svangerskapspenger Najważniejsze informacje: – Zasiłek wypłacany jest przez NAV. – Pracodawca nie ponosi kosztów wypłaty. – Nie jest to zwolnienie chorobowe. – Może przysługiwać od około 12. tygodnia ciąży (lub wcześniej) do maksymalnie 3 tygodni przed porodem. Pracodawca musi wystawić zaświadczenie potwierdzające, że nie ma możliwości dostosowania stanowiska pracy – wypełnia część 2 formularza: https://www.arbeidstilsynet.no/arbeidsmiljo/graviditet-og-arbeidsmiljo/skjema-for-tilrettelegging-for-gravide/ (część 1 wypełnia lekarz/położna). Pracodawca musi wysłać inntektsmelding z oznaczeniem Svangerskapspenger. Podstawą wyliczenia są dochody z 3 pełnych miesięcy – z miesiąca przed rozpoczęciem zasiłku. Urlop w tym okresie nie jest brany pod uwagę – jako podstawę przyjmujemy 3 pełne miesiące. Jeżeli w tym czasie wypłacane było feriepenger, jest ono wliczane do podstawy. Jeżeli był to ustawowy urlop (z puli 25 dni) i pracownica nie miała zgromadzonego urlopu z poprzedniego roku, ponieważ np. rozpoczęła pracę w styczniu i nie ma wypłaty feriepenger, wówczas omijamy ten miesiąc i do podstawy przyjmujemy wcześniejszy pełny miesiąc. Jedyną sytuacją, w której miesiąc nie jest liczony do podstawy, jest urlop bezpłatny. Link dla pracodawcy:https://www.nav.no/arbeidsgiver/soknader Sykemelding w związku z ciążą Jeżeli pracownica w związku z ciążą przejdzie na standardowe zwolnienie lekarskie (sykemelding), pracodawca może zakwestionować, że nie jest to klasyczne zwolnienie chorobowe, lecz sytuacja związana z ciążą. W takiej sytuacji pracodawca może nie być zobowiązany do pokrywania pierwszych 16 dni chorobowego – wówczas zazwyczaj NAV automatycznie rozpatruje sprawę jako Svangerskapspenger. Należy jednak pamiętać, że dokumentacją w tym zakresie zajmuje się pracownica samodzielnie. Foreldrepenger (urlop macierzyński) Więcej informacji:https://www.nav.no/foreldrepenger Obowiązki pracodawcy: – Zgłoszenie w a-melding w zakładce arbeidsforhold. – Wysłanie nowego inntektsmelding (na te same kwoty jak przy Svangerskapspenger). Link do składania wniosków:https://www.nav.no/arbeidsgiver/soknader Pracodawca nie wypłaca świadczenia – wypłaca je NAV (muszą być spełnione warunki określone przez NAV). Kwestie związane z przyznawaniem i rozliczaniem zasiłków leżą po stronie pracownicy oraz odpowiednich instytucji. Pracodawca odpowiada natomiast za dopełnienie swoich obowiązków administracyjnych i przekazanie wymaganej dokumentacji. Jeżeli pracownica wcześniej była na Svangerskapspenger, w tej sytuacji pracodawca musi wysłać dwa inntektsmeldingi: – za Svangerskapspenger – następnie za Foreldrepenger Ważne jest, aby pracodawca dysponował i przekazał dokładne daty poszczególnych okresów, ponieważ są one niezbędne do prawidłowego przygotowania i złożenia dokumentów. W razie pytań lub wątpliwości zachęcamy do kontaktu — chętnie pomożemy i wyjaśnimy wszelkie kwestie. Topnor Regnskap AS – polskie autoryzowane biuro rachunkowe w NorwegiiProfesjonalne wsparcie w zakresie księgowości, rozliczeń i obowiązków pracodawcy. +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Od 1 stycznia 2026 weszła w życie nowa ustawa o egzekucji należności państwowych. Zmiany mają uprościć proces potrąceń z wynagrodzenia (utleggstrekk) zarówno dla pracodawców, jak i pracowników.   Jedno skoordynowane potrącenie z wynagrodzenia Dotychczas pracownik mógł mieć kilka potrąceń jednocześnie, np. od: – Skatteetaten – Gminy – Komornika / policji – Firm windykacyjnych   Od 2026 r. wszystkie zatwierdzone roszczenia będą łączone w jedno wspólne potrącenie z pensji pracownika. Nawet jeśli pracownik ma wielu wierzycieli, będzie realizowane tylko jedno potrącenie.   Co to oznacza dla pracodawcy? Nowe zasady wprowadzają duże uproszczenie: – Nakaz potrącenia (trekkpålegg) będzie wysyłany elektronicznie przez Altinn – Będzie można go automatycznie wczytać do systemu płacowego – Najczęściej będzie podany jako procent brutto – Płatność należy wykonać dzień po wypłacie wynagrodzenia – Środki trafiają wyłącznie do Skatteetaten, który rozdziela je między wierzycieli – Skatteetaten pilnuje salda i informuje, kiedy potrącenie należy zakończyć – Pracodawca otrzymuje tylko minimalne informacje, co zwiększa ochronę danych pracownika   Wszystkie potrącenia sprzed 01.01.2026 Wszystkie potrącenia sprzed 1 stycznia 2026 r. nadal obowiązują na dotychczasowych zasadach. Od 2026 r. nowe potrącenia są realizowane w formie jednego skoordynowanego potrącenia z pensji.   Jak wpłacać potrącenia?   Stare zasady (dla spraw rozpoczętych przed 2026): Wpłata dzień po wypłacie (nie wraz z AGA-SKATT) Na dotychczasowe konto KID generujesz samodzielnie Nowe skoordynowane potrącenia: Wpłata dzień po wypłacie Konto i KID podany w nakazie potrącenia (dokładne informacje podaje Skatteetaten) KID jest unikalny dla pracownika   Raportowanie w a‑melding W a‑melding od stycznia 2026 r. należy rozróżniać nowe skoordynowane potrącenia (samordnet utleggstrekk) i dotychczasowe potrącenia podatkowe (utleggstrekk skatt). Inne starsze potrącenia nie są raportowane.   Co to oznacza praktycznie dla pracodawcy? Jeżeli masz pracowników: – Od 2026 r. będzie mniej administracji – Nie trzeba kontaktować się z wieloma wierzycielami – Wystarczy wykonać jedną wpłatę – Należy pilnować płatności dzień po wypłacie – System płacowy powinien być zaktualizowany do nowych wymogów   Jak wykonywać potrącenie? – Potrącenie realizuje się przy pierwszej możliwej wypłacie po otrzymaniu nakazu – Jeśli potrącenie podano jako procent – liczymy od wynagrodzenia brutto – Jeśli kwota jest stała – potrącamy maksymalnie tyle, ile pozwala wynagrodzenie – Przy feriepenge nadal potrąca się normalnie – Maksymalna kwota potrącenia jest określona w nakazie – Jeśli pracownik spłaci dług bezpośrednio – Skatteetaten zajmuje się zwrotem   Okres przejściowy 2026–2029 – Mogą jeszcze istnieć stare potrącenia według poprzednich zasad – Możliwe kilka równoległych potrąceń   Po otrzymaniu nowego skoordynowanego potrącenia: – Należy zakończyć wszystkie inne potrącenia – Realizować tylko jedno wspólne potrącenie   TOPNOR REGNSKAP AS to autoryzowane biuro księgowe w Norwegii, które kompleksowo wspiera przedsiębiorców w prowadzeniu działalności gospodarczej. Oferujemy szybkie i rzetelne usługi księgowe, rozliczenia podatkowe, obsługę VAT oraz doradztwo finansowe. Każdemu klientowi zapewniamy bezpłatną pierwszą konsultację, podczas której odpowiadamy na wszystkie pytania i pomagamy wybrać najbardziej optymalne rozwiązania dla jego firmy.   +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no

Altinn to oficjalna, rządowa platforma internetowa, służąca do elektronicznej komunikacji między obywatelami, przedsiębiorcami a instytucjami publicznymi w Norwegii. Funkcjonuje jako centralna skrzynka korespondencji urzędowej dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą – podobnie jak tradycyjna poczta, ale w formie cyfrowej i z mocą prawną. Każde pismo, wezwanie, decyzja administracyjna czy powiadomienie o konieczności złożenia deklaracji podatkowej trafia właśnie do Altinn. Informacje przesyłane przez urzędy poprzez ten system są uznawane za doręczone w momencie publikacji w skrzynce – nawet jeśli przedsiębiorca ich nie odczytał. Oznacza to, że terminy na odpowiedź, uzupełnienie dokumentów czy odwołanie zaczynają biec natychmiast po doręczeniu. Altinn został uruchomiony w 2003 roku w wyniku współpracy między norweskim Urzędem Skarbowym, Urzędem Statystycznym i Brønnøysund Register Centre. Platforma powstała, aby odciążyć przedsiębiorców od tradycyjnego raportowania papierowego i umożliwić elektroniczną wymianę danych. Działa jako techniczna i funkcjonalna infrastruktura, na której organy państwowe opierają tworzenie i obsługę usług elektronicznych. Portal gromadzi korespondencję urzędową, udostępnia formularze, deklaracje i usługi online w jednym miejscu, co znacząco ułatwia realizację obowiązków administracyjnych bez konieczności osobistych wizyt w urzędach. Za pośrednictwem Altinn przedsiębiorcy mogą m.in.: odbierać i wysyłać oficjalną korespondencję urzędową, składać deklaracje podatkowe i raporty obowiązkowe, korzystać z formularzy związanych z działalnością gospodarczą, zmianami rejestracyjnymi czy zgłoszeniami pracowników, a także elektronicznie archiwizować dokumenty. Wiadomości w Altinn mają moc doręczenia prawnego – urząd uznaje je za dostarczone w momencie umieszczenia w skrzynce, niezależnie od tego, czy zostały odczytane. Dla wielu przedsiębiorców Altinn może wyglądać jak zwykły portal z powiadomieniami, jednak w praktyce jest to centralne narzędzie komunikacji administracyjnej. E-maile od urzędów często zawierają jedynie informację, że pismo zostało wysłane i kierują do Altinn. Sam e-mail nie zastępuje doręczenia prawnego, natomiast wiadomość w Altinn już tak. Z tego powodu regularne logowanie do systemu jest kluczowe – nawet krótka przerwa, kilka dni bez sprawdzenia skrzynki, może oznaczać, że ważne terminy miną bez Twojej wiedzy. Dlatego warto przyjąć prostą zasadę: sprawdzaj Altinn co najmniej raz w tygodniu. To niewielki nawyk, który pozwala zachować kontrolę nad obowiązkami administracyjnymi i zmniejsza ryzyko kosztownych konsekwencji wynikających z nieterminowych działań. Altinn jest częścią norweskiego systemu administracji cyfrowej, który ma ułatwiać prowadzenie działalności – pod warunkiem systematycznego korzystania z platformy. Zrozumienie, czym jest i jak działa Altinn, to jeden z kluczowych elementów odpowiedzialnego zarządzania firmą w Norwegii. Ważne:Skatteetaten przenosi swoje usługi i formularze bezpośrednio na własny portal, w miarę wprowadzania nowej infrastruktury.  Altinn nadal pełni funkcję centralnej skrzynki urzędowej i narzędzia komunikacji administracyjnej.  Przejście to odbywa się stopniowo i będzie kontynuowane do połowy 2026 r., gdy obecna wersja systemu zostanie wyłączona.   TOPNOR REGNSKAP AS to autoryzowane biuro księgowe w Norwegii, które kompleksowo wspiera przedsiębiorców w prowadzeniu działalności gospodarczej. Oferujemy szybkie i rzetelne usługi księgowe, rozliczenia podatkowe, obsługę VAT oraz doradztwo finansowe. Każdemu klientowi zapewniamy bezpłatną pierwszą konsultację, podczas której odpowiadamy na wszystkie pytania i pomagamy wybrać najbardziej optymalne rozwiązania dla jego firmy. +47 939 82 173, post@topnor.no, www.topnor.no