Świadczenia pozapłacowe = dochód do opodatkowania. Dowiedz się, jak poprawnie rozliczyć fri bil i fri telefon w Twojej firmie.
Wielu pracodawców w Norwegii, zwłaszcza zatrudniających pracowników zagranicznych, może napotkać pytania dotyczące pozapłacowych świadczeń wykazywanych na paskach wypłat. Dwa z nich – fri bil oraz fri telefon – budzą szczególne zainteresowanie, ponieważ choć nie są to fizyczne wypłaty, mają realny wpływ na wynagrodzenie netto pracownika. Zacznijmy od świadczenia fri bil, czyli sytuacji, w której pracownik ma możliwość korzystania z samochodu służbowego także poza obowiązkami zawodowymi – na przykład dojeżdżając nim do domu. Taki dostęp traktowany jest przez norweskie przepisy jako korzyść o charakterze dochodowym, co oznacza, że należy doliczyć jej wartość do wynagrodzenia brutto pracownika w celach podatkowych. Pracodawca nie wypłaca tej kwoty w gotówce – służy ona jedynie jako podstawa do naliczenia zaliczki na podatek dochodowy. W praktyce więc pojawia się jako dodatkowa pozycja na pasku wypłaty, obniżająca pensję netto. Wartość świadczenia z tytułu korzystania z samochodu ustalana jest na podstawie ceny katalogowej nowego pojazdu, wraz z wyposażeniem dodatkowym. Na rok 2025 obowiązują konkretne progi: do 362 300 NOK stosuje się stawkę 30%, a od nadwyżki – 20%. W przypadku starszych aut (powyżej 3 lat) lub intensywnie eksploatowanych (powyżej 40 000 km rocznie), podstawę opodatkowania można obniżyć – do 75% wartości początkowej, a przy spełnieniu obu warunków do 56,25%. Tak obliczona kwota dzielona jest na 12 miesięcy i wykazywana regularnie w systemie A-melding oraz na lønnslippie pracownika. Warto wspomnieć o wyjątku – jeśli pracownik używa pojazdu prywatnie nie więcej niż przez 10 dni w roku i nie przekroczy 1000 km w ramach takiego użytku, nie powstaje obowiązek podatkowy. Aby uniknąć naliczenia świadczenia, konieczne jest jednak prowadzenie szczegółowej dokumentacji przebiegu pojazdu (kjørebok). Drugim często spotykanym świadczeniem jest fri telefon, czyli sytuacja, w której pracodawca opłaca rachunki za telefon służbowy, Internet domowy lub pakiety telekomunikacyjne używane również do celów prywatnych. Podobnie jak w przypadku auta, norweskie przepisy przewidują, że stanowi to przychód pracownika. Tutaj jednak stosowany jest ryczałt – niezależnie od realnych kosztów, do dochodu pracownika dolicza się maksymalnie 4 392 NOK rocznie, co daje 366 NOK miesięcznie. Nawet jeśli pracodawca pokrywa wyższe koszty, nie zwiększa to wysokości świadczenia – limit pozostaje niezmienny. Jeśli pracownik korzysta z telefonu wyłącznie służbowo (np. nie zabiera urządzenia do domu i nie używa poza godzinami pracy), świadczenie nie jest naliczane. Jednak w praktyce – ze względu na dostępność telefonu po godzinach – zazwyczaj zakłada się istnienie użytku prywatnego i dolicza wartość ryczałtową. Poza fri bil i fri telefon, na paskach wynagrodzeń mogą znaleźć się także inne istotne potrącenia, które pracodawca powinien prawidłowo wykazywać. Należą do nich m.in. zaliczka na podatek dochodowy (skatt/forskuddstrekk), potrącana zgodnie z kartą podatkową pracownika. W sektorze publicznym często spotykamy też potrącenia na fundusz emerytalny (pensjonstrekk), wynoszące np. 2% pensji – podczas gdy w sektorze prywatnym obowiązkowa składka emerytalna (OTP) bywa w całości pokrywana przez pracodawcę, choć niektóre firmy wymagają częściowego wkładu pracownika. Warto także zwrócić uwagę na trekk i lønn for ferie – potrącenie z wynagrodzenia związane z wypłatą feriepenger. Norweski system przewiduje wypłatę specjalnych świadczeń urlopowych zamiast zwykłej pensji w okresie wakacyjnym. Aby nie doszło do podwójnego opłacenia tego samego okresu (pensja i feriepenger), wynagrodzenie za czas urlopu jest odejmowane z paska wypłaty. Niektóre paski wynagrodzeń mogą również zawierać inne potrącenia, np. składki związkowe (fagforeningskontingent), ubezpieczenia grupowe, prywatne pakiety medyczne czy potrącenia komornicze. W sytuacji, gdy np. pracownik ma zaległości wobec urzędu skarbowego lub otrzymał grzywnę, urząd może przekazać pracodawcy decyzję o potrąceniu kwoty z wypłaty – wtedy również pojawi się to na lønnslippie. Dla firm ważne jest, aby wszelkie takie elementy – zarówno świadczenia rzeczowe, jak i potrącenia – były rzetelnie dokumentowane i regularnie raportowane. System A-melding wymaga comiesięcznego przesyłania danych dotyczących wynagrodzeń, składek i świadczeń – dlatego zachowanie poprawności w tym zakresie jest kluczowe. Jeśli jako firma udostępniacie pracownikom samochody służbowe, telefony czy inne korzyści pozapłacowe, istotne jest, by zrozumieć, że są one traktowane jak część wynagrodzenia i wymagają właściwego ujęcia w systemach kadrowo-płacowych. Nasze biuro księgowe służy pomocą zarówno w rozliczeniach miesięcznych, jak i w doradztwie dotyczącym świadczeń pozapłacowych. Prawidłowe rozliczenie takich pozycji nie tylko pozwala uniknąć błędów podatkowych, ale również buduje zaufanie i przejrzystość w relacji z pracownikami. Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no
