Księgowość firmy w nowych rękach – jak przygotować się do przekazania?
Zmiana biura rachunkowego w Norwegii może być ważnym krokiem w rozwoju firmy, szczególnie wtedy, gdy dotychczasowa współpraca nie odpowiada już potrzebom przedsiębiorstwa. Powodem decyzji nie zawsze musi być niezadowolenie z jakości księgowości. Czasami firma rozwija się, zatrudnia pracowników, wprowadza nowe obowiązki, a dotychczasowe biuro nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego poziomu obsługi. Niezależnie od przyczyny zmiana księgowego powinna zostać dobrze zaplanowana. Konieczne jest sprawdzenie nowego biura, zabezpieczenie dokumentacji, przekazanie dostępów oraz ustalenie, kto odpowiada za najbliższe obowiązki podatkowe i księgowe. Dzięki temu można ograniczyć ryzyko przerw w obsłudze, brakujących dokumentów oraz opóźnień w składaniu deklaracji. Gdy współpraca z księgowym przestaje odpowiadać potrzebom firmy Istnieje wiele sytuacji, w których przedsiębiorca zaczyna rozważać zmianę biura rachunkowego. Jednym z sygnałów ostrzegawczych jest regularne składanie deklaracji na ostatnią chwilę. Dotyczy to między innymi MVA-melding oraz a-melding. Jeżeli dokumenty są przygotowywane z opóźnieniem, a firma otrzymuje dodatkowe koszty związane ze zwłoką lub tvangsmulkt, warto dokładnie przeanalizować dotychczasową współpracę. Problemem może być również brak bieżącej wiedzy o sytuacji finansowej firmy. Przedsiębiorca powinien wiedzieć, jakie jest saldo na koncie, jaki wynik osiąga działalność oraz jaką kwotę należy przeznaczyć na podatek. Jeżeli uzyskanie takich informacji jest trudne albo wymaga wielokrotnego kontaktowania się z księgowym, może to oznaczać, że obsługa nie odpowiada rzeczywistym potrzebom firmy. Niepokój powinien wzbudzić także brak kontaktu. Wielodniowe oczekiwanie na odpowiedź, brak informacji podczas nieobecności jednej osoby lub sytuacja, w której wszystkie sprawy firmy zostają wstrzymane z powodu urlopu księgowego, mogą poważnie utrudniać prowadzenie działalności. Kolejnym powodem zmiany mogą być rosnące faktury, którym nie towarzyszy dodatkowe wsparcie ani doradztwo. Warto również rozważyć zmianę wtedy, gdy firma się rozwija, zatrudnia pracowników, zaczyna rozliczać wynagrodzenia lub musi uwzględnić obowiązki związane z OTP, a dotychczasowe biuro nie nadąża za nowymi wymaganiami. Bezpieczeństwo przejęcia zaczyna się od właściwego wyboru Przed rozpoczęciem współpracy z nowym biurem rachunkowym należy sprawdzić, czy posiada ono odpowiednie uprawnienia. W Norwegii regnskapsfører oraz regnskapsforetak muszą posiadać zezwolenie wydane przez Finanstilsynet. Weryfikacji można dokonać w publicznym rejestrze virksomhetsregister. Wyszukiwanie jest możliwe między innymi na podstawie nazwy firmy lub numeru organizacyjnego. Jeżeli biuro nie znajduje się w rejestrze, nie ma prawa do wykonywania księgowości na zlecenie. Znaczenie ma również obowiązująca regulacja prawna. Regnskapsførerloven, czyli ustawa nr 90 z 16 grudnia 2022 roku, obowiązuje od 1 stycznia 2023 roku i zastąpiła wcześniejszą ustawę z 1993 roku. Przedsiębiorca powinien upewnić się, że wybrane biuro działa zgodnie z obowiązującymi przepisami i posiada wymagane uprawnienia. Przed podpisaniem umowy warto również ustalić zakres obsługi, sposób kontaktu, terminy przekazywania dokumentów, odpowiedzialność za deklaracje oraz zasady przekazania dokumentacji w przypadku zakończenia współpracy. Takie ustalenia mogą ułatwić późniejsze przejęcie księgowości i ograniczyć ryzyko nieporozumień. Historia firmy musi trafić do nowej księgowości Jednym z najważniejszych etapów zmiany biura rachunkowego jest przekazanie dokumentacji. Materiał księgowy należy do klienta. Standard GRFS, czyli god regnskapsføringsskikk, wskazuje na obowiązek zwrotu materiału na żądanie klienta lub zgodnie z zawartą umową. GRFS nie reguluje jednak tilbakeholdsrett, czyli prawa zatrzymania dokumentacji. Biuro rachunkowe nie powinno powoływać się na ten standard jako podstawę do zatrzymywania danych klienta z powodu niezapłaconej faktury. Ewentualny spór dotyczący płatności powinien być rozwiązywany osobno, na przykład poprzez wystawioną fakturę lub postępowanie windykacyjne, a nie przez blokowanie dokumentacji księgowej. Do nowego biura warto przekazać możliwie pełną historię księgowości. Szczególnie przydatny może być eksport SAF-T, czyli SAF-T Financial. Skatteetaten może wymagać tego pliku od firm prowadzących elektroniczną księgowość. Zawiera on między innymi plan kont, zapisy księgowe oraz salda. Dzięki temu nowe biuro może mieć możliwość wczytania historii księgowej bez konieczności ręcznego przepisywania wszystkich danych. Przekazaniu powinny podlegać również: Dane księgowe Eksport SAF-T zawierający plan kont, zapisy księgowe i salda. Dokumentacja źródłowa Faktury sprzedaży i kosztowe, wyciągi bankowe, umowy oraz dokumenty płacowe. Salda otwarcia Åpningsbalanse, w tym saldo banku, należności, zobowiązania, MVA i konta płacowe. Ostatnie rozliczenia Ostatni årsregnskap, ostatnie MVA-melding i a-melding oraz rozliczenia podatkowe, jeśli dotyczą firmy. Dostępy do systemów Dostępy do programu księgowego, systemu kadrowo-płacowego, bankowości i ewentualnych integracji. Zgodnie z Bokføringsloven podstawowa dokumentacja księgowa powinna być przechowywana przez pięć lat po zakończeniu roku obrotowego. W przypadku części dokumentacji uzupełniającej okres ten wynosi trzy i pół roku. Dlatego przy zmianie biura należy zadbać nie tylko o dokumenty z bieżącego roku, ale również o materiały z wcześniejszych okresów, które nadal podlegają obowiązkowi przechowywania. Ważne jest także przekazanie prawidłowych sald otwarcia. Nowe biuro powinno otrzymać informacje pozwalające odtworzyć aktualną sytuację firmy, w tym dane dotyczące rachunków bankowych, należności, zobowiązań, podatku VAT oraz rozliczeń wynagrodzeń. Najbezpieczniej nie kończyć współpracy ze starym biurem, dopóki nowe biuro nie potwierdzi, że otrzymało kompletną dokumentację i ma możliwość rozpoczęcia pracy. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której firma zostaje bez dostępu do ważnych danych lub bez osoby odpowiedzialnej za bieżące rozliczenia. Zmiana biura nie zatrzymuje obowiązków przedsiębiorcy Zmiana księgowego nie oznacza zawieszenia obowiązków wobec norweskich urzędów. Nawet jeżeli przedsiębiorca jest w trakcie przekazywania dokumentów, terminy składania deklaracji nadal obowiązują. Szczególne znaczenie ma dostęp do Altinn. Bez odpowiednich uprawnień nowe biuro nie będzie mogło złożyć między innymi MVA-melding ani a-melding. Urzędy nie przesuwają automatycznie terminów tylko dlatego, że firma zmienia księgowego. Dlatego dostęp należy przygotować odpowiednio wcześnie, równolegle z przekazywaniem dokumentacji. Co istotne, w 2026 roku zmienił się sposób nadawania uprawnień w Altinn. Dotychczasowy model oparty na rolach, takich jak Regnskapsmedarbeider, jest wycofywany. Od 19 czerwca 2026 roku uprawnień nie nadaje się już za pomocą tych ról. Dostęp jest przyznawany przez pakiety dostępu, czyli tilgangspakker, oraz zarządzanie dostępami w nowym Altinn. Nowe biuro rachunkowe powinno przeprowadzić klienta przez proces nadawania uprawnień i wskazać, jakie dostępy są konieczne do prawidłowej obsługi. Po zakończeniu przejęcia warto również pamiętać o odebraniu uprawnień poprzedniemu biuru. Przed zmianą należy ustalić, kto złoży najbliższą deklarację MVA-melding. Standardowo norweska deklaracja VAT składana jest za sześć dwumiesięcznych okresów rozliczeniowych. Termin przypada zwykle miesiąc i dziesięć dni po zakończeniu danego okresu. Przykładowo MVA-melding za styczeń i luty należy standardowo złożyć do 10 kwietnia. Wyjątkiem jest okres maj–czerwiec, dla którego termin przypada na 31 sierpnia. Równie istotny jest a-melding, składany co miesiąc do 5. dnia następnego miesiąca. Jeżeli termin przypada w weekend lub święto, deklarację należy złożyć w pierwszy dzień roboczy. W przypadku firm zatrudniających pracowników nie
Dywidenda w norweskiej spółce – czym jest i jak działa?
W norweskiej spółce typu AS wypłata środków dla udziałowców może nastąpić m.in. w formie dywidendy, jednak nie jest to automatyczne uprawnienie. Każdorazowo decyzję w tym zakresie podejmuje walne zgromadzenie (generalforsamling), a całość musi być zgodna z przepisami Aksjeloven. Oznacza to, że nawet jeśli spółka osiąga zysk, wypłata nie zawsze będzie możliwa. Kluczowe znaczenie ma sytuacja finansowa przedsiębiorstwa. Dywidenda może zostać wypłacona wyłącznie z kapitału, który może być przeznaczony do podziału (utdelbart egenkapital). Zarząd ma obowiązek ocenić, czy po takiej wypłacie spółka nadal będzie posiadała wystarczający i bezpieczny poziom kapitału własnego (tzw. wymóg „forsvarlig egenkapital”). Dodatkowo, choć minimalny kapitał zakładowy dla spółki AS wynosi 30 000 NOK, sama jego wysokość nie przesądza o możliwości wypłaty – liczy się ogólna kondycja finansowa. Najczęściej dywidenda jest przyznawana po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego, ale w określonych sytuacjach dopuszczalne są także wypłaty zaliczkowe. Z punktu widzenia podatkowego sposób opodatkowania dywidendy zależy od tego, kto jest udziałowcem. W przypadku osób fizycznych stosuje się tzw. model akcjonariusza (aksjonærmodellen), który pozwala uwzględnić kwotę wolną (skjermingsfradrag), a następnie opodatkować pozostałą część według podwyższonej podstawy. W praktyce daje to efektywną stawkę na poziomie około 37–38%. Jeżeli udziałowcem jest spółka kapitałowa, zastosowanie ma mechanizm fritaksmetoden, dzięki któremu zdecydowana większość dywidendy (około 97%) pozostaje zwolniona z podatku. W przypadku nierezydentów należy liczyć się z podatkiem u źródła, który standardowo wynosi 25%, choć może być obniżony na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych. Odrębną kwestią jest zbycie udziałów. Sprzedaż, przekazanie lub inna forma przeniesienia własności udziałów co do zasady nie podlega VAT. W praktyce jednak takie transakcje często są ograniczone zapisami w umowie spółki – mogą wymagać zgody spółki albo podlegać prawu pierwokupu ze strony pozostałych udziałowców. Dochód uzyskany ze sprzedaży udziałów również podlega opodatkowaniu, ale zasady różnią się w zależności od podmiotu. Osoby fizyczne rozliczają taki zysk jako dochód kapitałowy, przy czym mogą uwzględnić koszt nabycia udziałów oraz ewentualne odliczenia (w tym skjerming). Strata z takiej transakcji może zostać odliczona. W przypadku spółek ponownie zastosowanie znajduje fritaksmetoden, co w praktyce często oznacza brak opodatkowania zysków ze sprzedaży udziałów. Jeśli chodzi o obowiązki raportowe, system w Norwegii jest obecnie w dużym stopniu zautomatyzowany. To spółka przekazuje informacje o udziałowcach do rejestru (Aksjonærregisteroppgaven), natomiast sam udziałowiec powinien jedynie sprawdzić poprawność danych w swoim zeznaniu podatkowym (skattemelding). Podsumowując, zarówno wypłata dywidendy, jak i sprzedaż udziałów w spółce AS są ściśle regulowane – wymagają spełnienia określonych warunków prawnych i wiążą się z konsekwencjami podatkowymi, które zależą głównie od statusu udziałowca. W razie wątpliwości lub potrzeby wsparcia w zakresie księgowości i podatków w Norwegii, warto skorzystać z pomocy doświadczonego biura rachunkowego. Jako autoryzowane biuro księgowe, Topnor Regnskap AS specjalizuje się w obsłudze firm jednoosobowych (ENK) oraz spółek AS. Nasz zespół tworzą doświadczeni specjaliści, którzy doskonale znają norweski system podatkowy i prawny, dzięki czemu zapewniamy kompleksowe wsparcie na każdym etapie prowadzenia działalności – od zakładania firmy, przez bieżącą księgowość i rozliczenia, aż po doradztwo podatkowe i finansowe. Stawiamy na indywidualne podejście, sprawną komunikację oraz praktyczne rozwiązania dopasowane do potrzeb przedsiębiorców. Pomagamy nie tylko w realizacji obowiązków księgowych, ale również w bezpiecznym i świadomym rozwoju biznesu. Zapraszamy do kontaktu i współpracy. Topnor Regnskap AS – polskie autoryzowane biuro rachunkowe w Norwegii www.topnor.nopost@topnor.no+47 939 82 173
Roczne rozliczenie VAT (Årstermin MVA) – termin 10 marca
Roczne rozliczenie VAT (Årstermin MVA) – termin 10 marca W Norwegii przedsiębiorcy korzystający z rocznego rozliczenia VAT (Årstermin MVA) są zobowiązani do złożenia deklaracji oraz dokonania płatności do norweskiego urzędu skarbowego – Skatteetaten – do 10 marca roku następującego po zakończeniu roku podatkowego. Termin za rok 2025 Podatnicy, którzy do 1 lutego 2026 roku złożyli wniosek o roczne rozliczenie VAT i otrzymali zgodę, są zobowiązani do złożenia deklaracji oraz dokonania płatności do 10 marca 2026 roku (za rok 2025). Kto może rozliczać VAT rocznie? Z rocznego rozliczenia VAT mogą skorzystać przedsiębiorcy, którzy spełniają następujące warunki: Obrót firmy w ciągu ostatnich 12 miesięcy nie przekroczył 1 000 000 NOK. Firma jest zarejestrowana w Rejestrze VAT od co najmniej 1 roku. Przez minimum 12 miesięcy deklaracje VAT były składane terminowo i prawidłowo w systemie dwumiesięcznym. Najważniejsze terminy – Do 1 lutego każdego roku – termin złożenia wniosku o przejście na roczne rozliczenie VAT dla małych firm. – 10 marca – termin złożenia deklaracji oraz zapłaty podatku (dla firm posiadających zatwierdzony Årstermin). Jak przygotować się do rocznego rozliczenia VAT? Roczne rozliczenie VAT to istotny obowiązek dla małych firm w Norwegii. Odpowiednie przygotowanie dokumentacji pozwala uniknąć błędów, korekt oraz ewentualnych sankcji. Dokumenty VAT Należy upewnić się, że kompletna dokumentacja dotycząca wszystkich transakcji VAT z poprzedniego roku jest dostępna. Obejmuje to faktury sprzedażowe i zakupowe, rachunki, potwierdzenia płatności oraz inne dokumenty księgowe. Handel zagraniczny Jeżeli firma prowadziła handel zagraniczny, konieczne jest przygotowanie dokumentów związanych z importem i eksportem towarów oraz rozliczeniem VAT z tego tytułu. Rejestr zakupów i sprzedaży Rejestry powinny być aktualne i kompletne. Wszystkie transakcje muszą być prawidłowo ujęte, a kwoty VAT poprawnie obliczone. Rozliczenia VAT Należy zweryfikować, czy wszystkie kwoty VAT naliczone i odliczone zostały poprawnie podsumowane oraz czy nie występują rozbieżności wymagające korekty. Faktury VAT Wszystkie faktury powinny zawierać wymagane dane, w tym numer organizacyjny firmy oraz numer organizacyjny kontrahenta (odpowiednik polskiego NIP). Płatności VAT Warto upewnić się, czy firma posiada środki na pokrycie ewentualnej dopłaty podatku lub czy przysługuje jej zwrot nadpłaty. Ewidencja VAT Spójna i przejrzysta ewidencja VAT umożliwia szybkie prześledzenie wszystkich transakcji oraz stanowi podstawę prawidłowego rozliczenia. Zmiany w firmie Należy sprawdzić, czy od poprzedniego roku nie zaszły zmiany w strukturze firmy, takie jak zmiana nazwy, adresu, formy prawnej lub właściciela. Konsultacja z księgowym Skonsultowanie się z księgowym pozwala upewnić się, że rozliczenie zostało przygotowane prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Roczne rozliczenie VAT wymaga dokładności i odpowiedniego przygotowania. W razie pytań lub potrzeby wsparcia zapraszamy do kontaktu. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje polskie autoryzowane biuro księgowe w Norwegii +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no
Masz zaległości w VAT i AGA? Sprawdź, jak rozłożyć podatki na raty
W sytuacji, gdy firma nie jest w stanie terminowo regulować zobowiązań podatkowych z tytułu VAT i AGA, istnieje możliwość złożenia wniosku o rozłożenie ich na raty. Takie rozwiązanie może pomóc ustabilizować finanse przedsiębiorstwa, jednak kluczowe jest odpowiednie przygotowanie dokumentacji i uargumentowanie wniosku. Uwaga: Warunkiem złożenia wniosku jest wcześniejsze opłacenie zaliczki na podatek dochodowy od pracowników (Forskuddsstrekk). Jeśli nie zostanie ona uregulowana, wniosek nie zostanie przyjęty. Jak przygotować wniosek – najważniejsze kroki 1. Przedstaw szczegóły zaległości Opisz dokładnie, jakie podatki są objęte wnioskiem, jakie są ich kwoty oraz terminy wymagalności. 2. Zaproponuj plan spłaty Wskaż konkretne kwoty poszczególnych rat oraz ich terminy. Plan powinien być realistyczny i możliwy do zrealizowania z uwagi na aktualną sytuację finansową firmy. 3. Wyjaśnij sytuację przedsiębiorstwa Uzasadnij, dlaczego doszło do opóźnień w płatnościach. Opisz bieżącą sytuację finansową oraz działania naprawcze podjęte przez firmę. 4. Dołącz wymagane dokumenty Wniosek powinien zawierać: – budżet firmy i prognozy przepływów pieniężnych, – potwierdzenia dotyczące prób pozyskania kredytów lub innego finansowania, – informacje o aktualnych zobowiązaniach i długach firmy, – dokumentację księgową za ostatnie trzy lata i rok bieżący, – wszelkie inne dokumenty potwierdzające perspektywy poprawy sytuacji, np. podpisane kontrakty lub lista aktywów. Dlaczego warto działać szybko Dobrze przygotowany wniosek o rozłożenie zobowiązań na raty może uchronić firmę przed sankcjami finansowymi, windykacją i utratą płynności. Uporządkowanie relacji z organami skarbowymi daje przedsiębiorstwu przestrzeń do dalszego funkcjonowania i rozwoju. Jeśli potrzebujesz pomocy – skontaktuj się z nami! Zapraszamy na bezpłatną pierwszą konsultację J 𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒 Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no
VAT od pojazdów firmowych – zasady i możliwości odliczenia
Odliczanie VAT od pojazdów firmowych w Norwegii to temat, który budzi wiele pytań wśród przedsiębiorców. Nie wszystkie pojazdy dają możliwość pełnego odliczenia podatku, dlatego warto wiedzieć, które z nich kwalifikują się do takiej ulgi. W przypadku samochodów osobowych, takich jak standardowe auta osobowe czy furgonetki klasy 1, odliczenie VAT co do zasady nie jest możliwe. Jednak są wyjątki, z których mogą skorzystać niektóre branże. Firmy zajmujące się transportem, taksówki, wypożyczalnie samochodów czy przedsiębiorstwa handlujące pojazdami mogą odliczyć VAT nawet od samochodów osobowych. Jeśli prowadzisz działalność, w której auto jest niezbędnym narzędziem pracy, warto skonsultować się z księgowym, ponieważ w niektórych przypadkach odliczenie jest możliwe. Często pojawia się również pytanie o pojazdy elektryczne – wbrew powszechnemu przekonaniu, obowiązują je dokładnie te same zasady, co auta spalinowe. Oznacza to, że jeśli dany samochód osobowy nie podlega zwrotowi VAT, to samo dotyczy jego elektrycznego odpowiednika. Pełne odliczenie VAT możliwe jest dla pojazdów ciężarowych i furgonetek klasy 2, ale pod warunkiem, że są wykorzystywane wyłącznie do działalności opodatkowanej. To istotna ulga dla przedsiębiorców zajmujących się transportem, dostawami lub logistyką. Jeśli jednak pojazd służy zarówno do celów firmowych, jak i prywatnych, podatek VAT można odliczyć jedynie w części odpowiadającej użytkowi służbowemu. Norweskie przepisy wymagają prowadzenia dokładnej ewidencji przebiegu. Warto również pamiętać, że koszty eksploatacji pojazdu, takie jak paliwo, serwis czy myjnia samochodowa, podlegają odliczeniu tylko wtedy, gdy dany pojazd kwalifikuje się do zwrotu VAT. W przeciwnym razie wydatki związane z użytkowaniem auta osobowego nie będą mogły zostać odliczone. Dobra znajomość tych zasad pozwala przedsiębiorcom uniknąć niepotrzebnych kosztów i zoptymalizować wydatki związane z prowadzeniem firmy. Warto na bieżąco monitorować przepisy oraz skonsultować się z doradcą podatkowym, aby w pełni wykorzystać dostępne ulgi. Świadome zarządzanie finansami to klucz do oszczędności i lepszego planowania budżetu firmy. Twoje Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no
Podatki od zakupu towarów z zagranicy – import
Podatek od wartości dodanej (VAT) W większości przypadków import towarów do Norwegii wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku VAT: – Jeśli nie jesteś zarejestrowany w rejestrze VAT, wszystkie podatki płacisz osobie, która przewozi dla Ciebie towar, lub norweskiemu urzędowi celnemu. – Jeśli jesteś zarejestrowany w rejestrze VAT, samodzielnie obliczasz i zgłaszasz podatek VAT za pomocą deklaracji VAT. Podatek akcyzowy Podatek akcyzowy jest pobierany od importu, produkcji lub sprzedaży określonych towarów. Płaci go producent lub importer: – Jeśli nie jesteś zarejestrowany do celów podatku akcyzowego, płacisz wszystkie cła norweskiemu urzędowi celnemu przy przekraczaniu granicy, osobie odprawiającej towary dla Ciebie, lub korzystasz z kredytu z tytułu odroczenia cła przedsiębiorstwa. – Jeśli jesteś zarejestrowany jako podatnik podatku akcyzowego, płacisz podatek do Urzędu Skarbowego i składasz zeznanie podatkowe dotyczące podatku akcyzowego. Podatek akcyzowy dotyczy takich towarów jak: napoje alkoholowe, jednorazowa opłata rejestracyjna (samochód i pojazd), HFC i PFC, produkty mineralne (w tym paliwa), olej smarowy, cukier, heksafluorki siarki (SF6), etanol techniczny, tytoń. Tollkreditt – kredyt z tytułu odroczenia odprawy celnej Firmy importujące towary mogą skorzystać z tollkreditt, który umożliwia odroczenie płatności cła i akcyzy. Płatności są dokonywane raz w miesiącu. Schematy rozliczeń celnych – Dagsoppgjør: Rozliczenie, w którym zgłoszenia celne są opłacane łącznie w pierwszym dniu roboczym po zgłoszeniu towarów do odprawy celnej. Schemat ten jest dostępny dla spedytorów deklarujących towary w imieniu innych osób. – Månedsoppgjør: System rozliczeniowy, w którym deklaracje naliczone w miesiącu kalendarzowym są płacone 18. dnia następnego miesiąca. Ten schemat jest dostępny dla spedytorów posiadających pozwolenie norweskiego urzędu celnego na zgłaszanie towarów dla kilku odbiorców na jednym zgłoszeniu (wspólna odprawa celna). Więcej na: https://www.skatteetaten.no/bedrift-og-organisasjon/avgifter/utlandet/ TOPNOR REGNSKAP ASTwoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe+47 939 82 173post@topnor.nowww.topnor.no