Co warto wiedzieć o kodach branżowych w Norwegii?
Każda firma działająca w Norwegii ma przypisany kod branżowy (næringskode), który określa jej główną działalność. Przykładowo, firma świadcząca usługi transportowe będzie posiadała kod 49.410 (transport lądowy), a firma zajmująca się IT może mieć kod 62.020 (usługi związane z doradztwem w zakresie technologii informacyjnych).
Kody te są wykorzystywane do celów statystycznych przez Norweski Urząd Statystyczny (SSB) i rejestrowane w momencie zakładania działalności gospodarczej.
Co to są kody branżowe?
Næringskoder mają na celu określenie głównego zakresu działalności przedsiębiorstwa i ułatwienie zbierania danych statystycznych. Podczas rejestracji nowej firmy, w systemie Enhetsregisteret wybiera się jeden główny kod, który najlepiej odzwierciedla prowadzoną działalność. Warto jednak pamiętać, że przedsiębiorstwa nie są ograniczone tylko do jednej konkretnej usługi.
Czy firma może świadczyć inne usługi?
Tak, firmy mogą świadczyć różnorodne usługi, nawet jeśli nie są one ściśle związane z przypisanym kodem branżowym. Na przykład, firma transportowa może rozszerzyć swoją działalność o wynajem maszyn budowlanych lub firma IT może zająć się sprzedażą sprzętu komputerowego. Ważne jest jednak, aby każda usługa była zgodna z przepisami prawa, a także aby przedsiębiorca zwrócił uwagę na kwestie podatkowe, zwłaszcza związane z VAT (MVA).
Jak to wygląda w praktyce?
Jeśli Twoja firma oferuje różne usługi – zarówno objęte VAT, jak i zwolnione z niego – ważne jest prawidłowe księgowanie kosztów. Przykładem może być firma oferująca usługi edukacyjne (zwolnione z VAT) oraz doradcze (objęte VAT). W takim przypadku należy zastosować tzw. klucz podziałowy, aby odpowiednio rozdzielić koszty związane z różnymi rodzajami działalności.
Podział kosztów w firmie można dokonać, dzieląc je na trzy kategorie. Pierwszą grupę stanowią koszty związane wyłącznie z działalnością objętą podatkiem VAT. W przypadku tych kosztów, przedsiębiorca ma możliwość odliczenia VAT od wydatków poniesionych na zakup towarów i usług, które bezpośrednio służą prowadzeniu tej działalności. Drugą kategorią są koszty związane z działalnością zwolnioną z VAT. Te koszty księguje się w pełnej kwocie brutto, bez możliwości odliczenia VAT, ponieważ nie są one objęte podatkiem od towarów i usług.
Trzecią grupę stanowią koszty wspólne, czyli te, które dotyczą zarówno działalności opodatkowanej VAT, jak i zwolnionej z VAT. W takim przypadku stosuje się klucz podziałowy, aby rozdzielić część kosztów przypadających na działalność opodatkowaną i zwolnioną. Klucz podziałowy można ustalić na podstawie różnych kryteriów, takich jak powierzchnia biura wykorzystywana na potrzeby każdej działalności, zużycie materiałów lub udział procentowy przychodów z działalności opodatkowanej w całości przychodów firmy. Najprostszym sposobem jest wyliczenie tego klucza na podstawie proporcji przychodów netto z działalności opodatkowanej VAT w stosunku do całości przychodów.
Po wyliczeniu stosownego klucza księguje się dokument, który pozwala prawidłowo rozdzielić koszty między działalność objętą VAT a zwolnioną z podatku.
Potrzebujesz pomocy?
Jeśli Twoja firma prowadzi różnorodne usługi i potrzebujesz pomocy w zarządzaniu księgowością, firma TOPNOR REGNSKAP AS chętnie zajmie się tym za Ciebie! Oferujemy profesjonalne usługi księgowe dla firm działających w Norwegii, pomagając w odpowiednim rozliczeniu kosztów i zgodności z przepisami VAT.
Skontaktuj się z nami:
+47 939 82 173
post@topnor.no
Pozwól nam pomóc w formalnościach, a Ty skup się na rozwijaniu swojej działalności!


Leave A Comment