| Zagadnienie | Opis |
|---|---|
| Maksymalna długość okresu próbnego | 6 miesięcy dla umów stałych. Dla umów tymczasowych: maksymalnie połowa całkowitego okresu zatrudnienia. |
| Możliwość przedłużenia próby | Tak, tylko w przypadku nieobecności pracownika (np. choroba) – o czas tej nieobecności. |
| Powtórny okres próbny | Nie można ustalać kolejnej próby na tym samym stanowisku. Można w przypadku zmiany zatrudnienia tymczasowego na stałe, jeśli łączny czas próby i zatrudnienia nie przekroczy 6 miesięcy. |
| Obowiązek powiadomienia o zakończeniu próby | Tak – pracownik musi zostać poinformowany z wyprzedzeniem o ewentualnym rozwiązaniu umowy. |
| Długość wypowiedzenia w okresie próbnym | 14 dni, liczone od daty doręczenia wypowiedzenia (o ile nie ustalono inaczej w umowie). |
Wyobraź sobie pierwsze tygodnie w nowej pracy. Dużo się
uczysz, poznajesz zespół, próbujesz odnaleźć się w kulturze firmy. Z drugiej
strony – pracodawca przygląda się Twoim kompetencjom, podejściu i zaangażowaniu.
To właśnie jest prøvetid,
czyli norweski okres próbny – ważny czas dla obu stron, który może zdecydować o
dalszej współpracy.
Od 2024 roku
zasady dotyczące tego etapu zostały w Norwegii zaktualizowane. Ustawodawca
postanowił uporządkować przepisy, by uniknąć niejasności i zapewnić większą
przejrzystość – zarówno dla pracowników, jak i pracodawców. Wprowadzono między
innymi limit czasu trwania próby – obecnie nie może ona przekraczać sześciu
miesięcy. W przypadku zatrudnienia tymczasowego obowiązuje dodatkowy warunek:
okres próbny nie może być dłuższy niż połowa całego okresu zatrudnienia. Jeśli
więc dana osoba pracuje na umowie sześciomiesięcznej, próba może trwać
maksymalnie trzy miesiące. W przypadku nieobecności (na przykład z powodu choroby),
okres próbny można wydłużyć dokładnie o ten czas.
Nowe
przepisy ograniczają także możliwość ustanowienia kolejnego okresu próbnego na
tym samym stanowisku. Jeśli pracownik kontynuuje pracę w tej samej roli, nie
można rozpoczynać nowej próby. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy umowa tymczasowa
zostaje przekształcona w stałą – wtedy możliwe jest ustalenie nowej próby, ale
tylko jeśli łączny czas zatrudnienia oraz próby nie przekroczy sześciu
miesięcy.
Wprowadzono
również obowiązek wcześniejszego informowania pracownika o planowanym
zakończeniu zatrudnienia w okresie próbnym. Taki wymóg zwiększa przejrzystość i
bezpieczeństwo – pracownik nie dowiaduje się o decyzji w ostatniej chwili, co
pozwala na przygotowanie się do ewentualnych zmian.
Z punktu
widzenia pracodawcy oznacza to konieczność dostosowania wzorów umów i bardziej
świadomego zarządzania okresem próbnym. Warto wprowadzić jasne procedury
ewaluacyjne, np. cykliczne rozmowy podsumowujące, które pomogą ocenić postępy
pracownika i umożliwią podjęcie decyzji zgodnie z prawem. Dla pracownika to z
kolei większe poczucie stabilności – zna zasady gry, wie, że próba ma określone
ramy, i nie musi się obawiać nieuzasadnionego jej przedłużania. Nowe przepisy
ułatwiają również planowanie dalszej kariery i podejmowanie decyzji zawodowych.
Zmiany w przepisach wprowadzone w 2024 roku to kolejny krok w stronę bardziej
uczciwego i przejrzystego rynku pracy. Choć okres próbny to tylko początek
współpracy, warto, by był dobrze zorganizowany.
𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒
Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe
+47 939 82 173
post@topnor.no


Leave A Comment