Wyprowadzka z Norwegii? Sprawdź, czy musisz zapłacić podatek! – Exit Skatt
Exit Skatt, znany również jako podatek od wyprowadzki z Norwegii (utflyttingsskatt), to danina nakładana na osoby, które przestają być norweskimi rezydentami podatkowymi i posiadają określone aktywa kapitałowe – takie jak akcje, udziały czy fundusze inwestycyjne. Celem tego podatku jest uniemożliwienie unikania opodatkowania poprzez wyprowadzkę z kraju przed realizacją zysków kapitałowych. Podatek obowiązuje w momencie zakończenia rezydencji podatkowej w Norwegii, a opodatkowaniu podlega hipotetyczny zysk, jaki zostałby osiągnięty, gdyby aktywa zostały sprzedane tuż przed wyjazdem. Dotyczy on wyłącznie wybranych instrumentów finansowych i nie obejmuje np. nieruchomości ani kryptowalut. Aby sprawdzić, czy podlegasz Exit Skatt, należy wziąć pod uwagę m.in. wartość posiadanych aktywów, ich wzrost oraz to, czy przekraczasz próg 500 000 NOK zysku kapitałowego (planowane podniesienie do 3 milionów NOK od 2025 roku). Stawka podatku może sięgać nawet 37,84%, a naliczana jest od wartości aktywów z dnia poprzedzającego utratę rezydencji podatkowej. Możliwe jest odroczenie płatności podatku do momentu sprzedaży aktywów, jeśli przenosisz się do kraju UE/EOG lub zapewnisz odpowiednie zabezpieczenie. Jeśli wyprowadziłeś się po 29 listopada 2022 roku, zobowiązanie podatkowe z tytułu Exit Skatt jest bezterminowe – zapłacisz podatek nawet po wielu latach, jeśli sprzedasz aktywa. Przy wyprowadzce przed tą datą obowiązek wygasa po 5 latach. Nowe propozycje zmian w ramach budżetu 2025 zakładają m.in. podniesienie progu zwolnienia, wydłużenie okresu ratalnej spłaty z 7 do 12 lat oraz zmiany w zasadach dziedziczenia i zabezpieczania podatku. Exit Skatt nie dotyczy sprzedaży nieruchomości ani kryptowalut, ale dochody z tych źródeł mogą nadal podlegać opodatkowaniu – zależnie od rezydencji podatkowej oraz obowiązujących umów międzynarodowych. Jeśli wynajmujesz nieruchomość po wyprowadzce, również musisz rozliczać dochód w Norwegii. Na koniec, nawet jeśli nie podlegasz Exit Skatt, musisz pamiętać o końcowym rozliczeniu podatkowym w Norwegii – uwzględniającym cały dochód uzyskany w kraju do momentu wyjazdu. Pytanie Znaczenie odpowiedzi „TAK” Czy posiadasz akcje, udziały w funduszach inwestycyjnych lub inne instrumenty finansowe? Możesz podlegać Exit Skatt Czy planujesz wyjazd z Norwegii na ponad 6 miesięcy (czyli zakończenie rezydencji podatkowej)? Możesz podlegać Exit Skatt Czy Twoje aktywa zyskały na wartości od momentu zakupu? Możesz podlegać Exit Skatt Czy potencjalny zysk kapitałowy przekracza 500 000 NOK? Możesz podlegać Exit Skatt Czy planujesz przekazać aktywa osobie mieszkającej poza Norwegią? Możesz podlegać Exit Skatt Uwaga: Jeśli większość odpowiedzi to „tak” – najprawdopodobniej dotyczy Cię obowiązek zapłaty podatku od wyprowadzki z Norwegii (Exit Skatt). To ważne również dla właścicieli firm oraz osób prowadzących działalność gospodarczą w Norwegii – jeśli posiadasz udziały lub akcje, podatek Exit Skatt może Cię objąć. Dla właścicieli firm oraz osób prowadzących działalność gospodarczą w Norwegii, Exit Skatt ma również istotne znaczenie. Jeśli posiadasz udziały w spółce AS (aksjeselskap), wartość tych udziałów również podlega ocenie pod kątem potencjalnego podatku od wyprowadzki. W momencie utraty rezydencji podatkowej, hipotetyczny zysk ze wzrostu wartości udziałów może być opodatkowany, nawet jeśli ich faktyczna sprzedaż nastąpi dopiero w przyszłości. To oznacza, że właściciele firm powinni szczególnie dobrze zaplanować wyprowadzkę – zarówno pod kątem prawnym, jak i finansowym – aby uniknąć niespodzianek podatkowych. 𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒 Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no www.topnor.no
FØDSELSNUMMER – co musisz wiedzieć o norweskim numerze identyfikacyjnym?
Planujesz podjęcie pracy w Norwegii? Musisz dopełnić kilka formalności. Jedną z najważniejszych jest zgłoszenie swojego przyjazdu oraz uzyskanie norweskiego numeru identyfikacyjnego, który jest niezbędny do załatwienia większości spraw urzędowych, w tym legalizacji zatrudnienia. Czym są D-nummer i fødselsnummer? W Norwegii istnieją dwa rodzaje numerów identyfikacyjnych: D-nummer i fødselsnummer. Można je porównać do polskiego numeru PESEL, ponieważ oba identyfikują osobę z imienia i nazwiska. Rodzaj numeru, który otrzymasz, zależy od długości planowanego pobytu w Norwegii. Dla przypomnienia: D-nummer: tymczasowy numer identyfikacyjny, przyznawany osobom przebywającym w Norwegii krócej niż 6 miesięcy. Fødselsnummer: stały numer identyfikacyjny, przyznawany osobom planującym dłuższy pobyt. Dlaczego norweski numer identyfikacyjny jest tak ważny? Posiadanie numeru identyfikacyjnego jest kluczowe dla każdego, kto chce legalnie pracować i funkcjonować w Norwegii. Oto kilka sytuacji, w których numer identyfikacyjny będzie niezbędny: Identyfikacja osobista: Numer ten jest wymagany przy większości kontaktów z instytucjami publicznymi. Założenie konta bankowego: Bez odpowiedniego numeru identyfikacyjnego założenie konta w banku może być niemożliwe. Dostęp do opieki zdrowotnej: Numer jest potrzebny do korzystania z usług medycznych, w tym wizyt u lekarza pierwszego kontaktu. Zawieranie umów: Od umów najmu po umowy telekomunikacyjne – norweski numer identyfikacyjny jest niezbędny. Otrzymanie wynagrodzenia: Pracodawca będzie mógł przelać Twoją pensję tylko na konto powiązane z numerem identyfikacyjnym. Korespondencja z urzędami: Numer jest konieczny do załatwiania spraw urzędowych, w tym korespondencji elektronicznej. Jak uzyskać numer identyfikacyjny? Aby otrzymać D-nummer lub fødselsnummer, musisz osobiście udać się do norweskiego urzędu skarbowego (Skatteetaten). Pamiętaj, aby wcześniej umówić się na wizytę i zabrać ze sobą niezbędne dokumenty. W zależności od tego, czy starasz się o tymczasowy, czy stały numer identyfikacyjny, będziesz potrzebować: D-nummer: dokument tożsamości oraz umowę o pracę. Fødselsnummer: dokument tożsamości, umowę o pracę na minimum 6 miesięcy, umowę najmu lub kupna mieszkania oraz rejestrację pobytu uzyskaną w UDI. Stały a tymczasowy numer identyfikacyjny – co warto wiedzieć? Jedną z najważniejszych różnic między stałym a tymczasowym numerem jest możliwość uzyskania kredytu w Norwegii. Banki udzielają kredytów wyłącznie osobom posiadającym stały numer identyfikacyjny oraz meldunek w Norwegii. Podsumowanie Jeśli planujesz pracować i mieszkać w Norwegii, uzyskanie norweskiego numeru identyfikacyjnego to kluczowy krok. Bez niego załatwienie większości spraw urzędowych oraz legalizacja zatrudnienia mogą okazać się niemożliwe. Pamiętaj, aby jak najszybciej dopełnić formalności i cieszyć się bezproblemowym pobytem oraz pracą w Norwegii. Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące procesu uzyskania norweskiego numeru identyfikacyjnego lub innych aspektów związanych z pracą w Norwegii, nasza firma księgowa służy pomocą! 𝐓𝐎𝐏𝐍𝐎𝐑 𝐑𝐄𝐆𝐍𝐒𝐊𝐀𝐏 𝐀𝐒 Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no
UMOWA O PRACĘ W NORWEGII – ważne informacje dotyczące okresu wypowiedzenia
Długość stażu pracy a okres wypowiedzenia: – Mniej niż 5 lat: 1 miesiąc. – 5-10 lat: Minimum 2 miesiące. – Ponad 10 lat: Minimum 3 miesiące. Dodatkowe przepisy dla pracowników w określonym wieku: – Powyżej 50 lat: Minimum 4 miesiące. – Powyżej 55 lat: Minimum 5 miesięcy. – Powyżej 60 lat: Minimum 6 miesięcy. Należy pamiętać, że jeśli umowa przewiduje dłuższy okres wypowiedzenia niż wymagany prawem, stosuje się korzystniejsze dla pracownika warunki. Procedura wypowiedzenia przez pracodawcę: – Wypowiedzenie musi być dostarczone pisemnie – osobiście lub listem poleconym. – Dokument powinien zawierać dane pracownika oraz informacje dotyczące terminów negocjacji lub wniesienia pozwu do sądu. – Okres wypowiedzenia rozpoczyna się w momencie doręczenia dokumentu. Wypowiedzenia przekazane drogą elektroniczną lub telefoniczną nie są uznawane. Obowiązki pracodawcy: – Pracodawca powinien zaproponować pracownikowi inną posadę w firmie, zwłaszcza w przypadku utraty certyfikatów lub uprawnień. – Obowiązkowe jest spotkanie z pracownikiem, które może odbyć się w obecności przedstawiciela związków zawodowych. Procedura wypowiedzenia przez pracownika: – Wypowiedzenie również musi być dostarczone pisemnie – osobiście lub listem poleconym. – Okres wypowiedzenia zazwyczaj zaczyna się od pierwszego dnia następnego miesiąca. Przykładowo, wypowiedzenie złożone 20 maja zaczyna obowiązywać od 1 czerwca, a pracownik zobowiązany jest pracować do 30 czerwca. Uzasadnione powody zwolnienia: Pracodawca musi mieć konkretne powody do zwolnienia. Zwolnienia bez uzasadnienia są niedopuszczalne. Okres próbny: Pracodawca ma prawo zwolnić pracownika w okresie próbnym, jeśli nie wywiązuje się on z obowiązków. Umowa na okres próbny powinna być sporządzona na piśmie. Jeśli potrzebujesz szczegółowych informacji lub wsparcia w zakresie zarządzania kadrami, zapraszamy do kontaktu z naszym biurem. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no