W Norwegii funkcjonują dwa główne modele zatrudnienia pracowników: poprzez bezpośrednią umowę z pracodawcą norweskim oraz przez oddelegowanie pracowników z innych krajów, w tym z Unii Europejskiej. Oba te modele różnią się od siebie pod względem przepisów prawa pracy, ubezpieczeń społecznych, a także procedur administracyjnych. Warto zatem zrozumieć te różnice, zwłaszcza jeśli firma planuje delegowanie pracowników lub ich zatrudnienie na rynku norweskim.

Zatrudnienie bezpośrednie w Norwegii

Pracownicy zatrudnieni bezpośrednio w Norwegii to osoby, które podpisują umowę o pracę z norweskim pracodawcą i podlegają pełnym zasadom norweskiego prawa pracy. Tacy pracownicy muszą zawrzeć umowę o pracę bezpośrednio z firmą zarejestrowaną w Norwegii. Dodatkowo, jeżeli pochodzą spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), konieczne jest uzyskanie pozwolenia na pobyt i pracę w Norwegii. Zatrudnieni pracownicy są objęci norweskimi przepisami, które regulują kwestie wynagrodzenia, godzin pracy oraz warunków BHP, co oznacza, że muszą przestrzegać obowiązujących norm prawnych dotyczących tych aspektów.

Pracownicy ci korzystają ze wszystkich praw przysługujących na norweskim rynku pracy, takich jak urlop, świadczenia socjalne, a także inne przywileje zawodowe.

Oddelegowanie pracowników z Unii Europejskiej

Pracownicy oddelegowani to osoby zatrudnione przez firmę zarejestrowaną w kraju UE, którzy tymczasowo pracują w Norwegii. W przypadku takich pracowników ich status reguluje prawo państwa, w którym są zatrudnieni, ale muszą także przestrzegać norweskich wymagań dotyczących pobytu i pracy. Pracownicy ci są zatrudniani przez firmy z UE, np. z Polski, które wysyłają ich do pracy w Norwegii. W przypadku krótkoterminowego oddelegowania, trwającego mniej niż 3 miesiące, pracownicy nie muszą ubiegać się o dodatkowe pozwolenie na pobyt, o ile spełniają określone warunki. Natomiast, jeśli oddelegowanie ma trwać dłużej niż 3 miesiące, pracownik musi uzyskać tzw. kartę pobytu (oppholdskort), która jest ważna przez rok. Oddelegowanie pracowników z krajów spoza EOG może być dobrą opcją dla firm realizujących krótkoterminowe projekty w Norwegii, ponieważ umożliwia elastyczność i oszczędności w zakresie zatrudnienia.

Aby pracownik spoza UE mógł zostać oddelegowany do pracy w Norwegii przez firmę z kraju UE, musi spełnić określone warunki. Przede wszystkim firma delegująca musi być zarejestrowana w Norwegii jako NUF, co oznacza, że musi prowadzić działalność na terenie Norwegii. Pracownik musi również być legalnie zatrudniony w kraju UE, w którym firma delegująca działa. Ponadto pracodawca ma obowiązek zgłosić oddelegowanie odpowiednim norweskim organom.

Oddelegowanie pracowników z krajów spoza EOG zatrudnionych w krajach UE może być opłacalnym rozwiązaniem dla firm, które nie planują stałej obecności w Norwegii, ale potrzebują pracowników do realizacji krótkoterminowych projektów.

Podsumowanie

Delegowanie pracowników spoza EOG do Norwegii przez firmy zarejestrowane w krajach UE różni się od zatrudniania pracowników na miejscu. Pracownicy oddelegowani pozostają zatrudnieni przez firmę z UE, ale muszą spełniać norweskie wymagania dotyczące pobytu i pracy. Firmy planujące delegowanie muszą pamiętać o odpowiedniej rejestracji (NUF) oraz przestrzeganiu przepisów prawa norweskiego i unijnego.

Zapraszamy do kontaktu!

TOPNOR REGNSKAP AS – Twoje Autoryzowane Biuro Księgowe
post@topnor.no
+47 939 82 173
www.topnor.no