
Delegowanie pracowników do Norwegii – utstasjonering krok po kroku
OBSZAR NAJWAŻNIEJSZE INFORMACJE Minimalne wynagrodzenie Norwegia nie ma jednej płacy minimalnej dla wszystkich branż. W sektorach objętych allmenngjøring trzeba stosować obowiązujące stawki od pierwszej godziny pracy. Budownictwo – od 15.06.2025: • Wykwalifikowany pracownik: 264,32 NOK/h • Niewykwalifikowany, min. rok doświadczenia: 249,00 NOK/h • Niewykwalifikowany bez doświadczenia: 239,61 NOK/h Podatek dochodowy Praca wykonywana w Norwegii co do zasady podlega tam opodatkowaniu. Przy krótkim pobycie możliwe jest zwolnienie na podstawie umowy podatkowej, jeśli łącznie spełniono wymagane warunki. Rezydencja podatkowa: po przekroczeniu 183 dni w ciągu 12 miesięcy albo 270 dni w ciągu 36 miesięcy. PAYE w 2026 r.: 25%, a przy zwolnieniu ze składek społecznych na podstawie A1 – 17,4%. Limit dochodu: 725 050 NOK. Ubezpieczenia społeczne i A1 Bez ważnego A1 pracownik co do zasady podlega norweskiemu systemowi folketrygd. Zaświadczenie A1 z ZUS potwierdza pozostanie w polskim systemie i zwalnia z norweskich składek społecznych. Standardowy okres delegowania: maksymalnie 24 miesiące. A1 nie zwalnia z podatku dochodowego. D-nummer i karta podatkowa Pracownik potrzebuje norweskiego numeru identyfikacyjnego (fødselsnummer lub D-nummer) oraz karty podatkowej. Pracodawca może wystąpić o kartę w imieniu pracownika. Nieaktywowany wcześniej D-nummer nie zawsze powoduje automatyczne wydanie nowej karty – może być potrzebna ponowna weryfikacja tożsamości. Karty HMS W budownictwie i sprzątaniu karta HMS jest obowiązkowa od pierwszego dnia pracy. W transporcie cudzych towarów od 1.07.2026 r. obowiązek dotyczy pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 2500 kg. Przed zamówieniem kart firma musi być zarejestrowana w odpowiednim rejestrze. Firmy sprzątające potrzebują również zatwierdzenia i wpisu do renholdsregisteret. Ważność karty: 2 lata. Rejestracja firmy – NUF Polska firma prowadząca działalność w Norwegii zwykle rejestruje się jako NUF i uzyskuje norweski numer organizacyjny (org.nr). Koszty rejestracji w 2026 r.: • Enhetsregisteret: 2181 NOK elektronicznie / 2746 NOK papierowo. • Enhetsregisteret + Foretaksregisteret: 3883 NOK elektronicznie / 4398 NOK papierowo. Po przekroczeniu obrotu 50 000 NOK w ciągu 12 miesięcy należy zarejestrować się w MVA-registeret. OAR i Altinn Norweski zleceniodawca zgłasza kontrakt o wartości co najmniej 20 000 NOK. Polski wykonawca zgłasza wszystkich pracowników realizujących zlecenie w Norwegii. Termin: standardowo do 5. dnia miesiąca po rozpoczęciu pracy. Przy rozpoczęciu po 20. dniu miesiąca – do 15. dnia kolejnego miesiąca. Zgłoszenia są składane elektronicznie przez Altinn. Najczęstsze błędy • Brak zgłoszenia kontraktu lub pracowników do OAR. • Rozpoczęcie pracy bez wymaganej karty HMS. • Traktowanie A1 jako zwolnienia z podatku dochodowego. • Wypłacanie wynagrodzenia poniżej stawek allmenngjøring. Nieprawidłowości mogą prowadzić do grzywien, dopłat wstecznych lub obu tych konsekwencji. PRZED ROZPOCZĘCIEM KONTRAKTU Sprawdź rejestrację firmy, zgłoszenia do OAR, karty HMS, stawki wynagrodzeń, karty podatkowe i dokumenty A1. Formalności warto przygotować przed przyjazdem pracowników. Delegowanie pracowników do Norwegii (utstasjonering) wiąże się z obowiązkami, które polska firma powinna uwzględnić przy realizacji kontraktu. Dotyczą one wynagrodzeń, podatków, ubezpieczeń społecznych, dokumentacji pracowniczej oraz rejestracji działalności. Niektóre wymagania obowiązują od pierwszego dnia pracy, niezależnie od długości pobytu ekipy, a inne zależą od czasu wykonywania pracy, rezydencji podatkowej i rodzaju współpracy. Koszty zatrudnienia w Norwegii – stawki minimalne i obowiązki pracodawcy Przy ustalaniu kosztów kontraktu realizowanego w Norwegii trzeba uwzględnić zasady wynagradzania obowiązujące w danej branży. Norwegia nie ma jednej ustawowej płacy minimalnej dla wszystkich pracowników. Stosuje natomiast mechanizm allmenngjøring, który w wybranych sektorach nadaje stawkom z układów zbiorowych charakter powszechnie obowiązujący. Jeżeli firma deleguje pracowników do branży objętej tym mechanizmem, musi wypłacać im co najmniej obowiązującą stawkę minimalną już od pierwszej przepracowanej godziny. W budownictwie od 15 czerwca 2025 roku obowiązują następujące stawki: 264,32 NOK za godzinę dla pracownika wykwalifikowanego (fagarbeider), 249,00 NOK za godzinę dla pracownika niewykwalifikowanego z co najmniej rocznym doświadczeniem, 239,61 NOK za godzinę dla pracownika niewykwalifikowanego bez doświadczenia. Obowiązek stosowania minimalnych stawek dotyczy dziesięciu branż: budownictwa (bygg og anlegg), sprzątania (renhold), hoteli, gastronomii i cateringu, przemysłu stoczniowego (skips- og verftsindustri), rolnictwa i ogrodnictwa, przetwórstwa rybnego, elektroinstalacji, drogowego transportu towarów, autobusowego transportu osób (turbil) oraz branży motoryzacyjnej (bilbransjen), objętej tymi zasadami od 15 czerwca 2026 roku. Wysokość minimalnego wynagrodzenia zależy od sektora, dlatego przed ustaleniem stawek dla pracowników należy sprawdzić aktualne wymagania na arbeidstilsynet.no. Nie należy zakładać, że wynagrodzenie ustalone w Polsce będzie wystarczające do realizacji norweskiego kontraktu. Niedostosowanie wypłat do allmenngjøring może prowadzić do konieczności dopłat i sankcji. Podatek dochodowy – kiedy pracownik płaci w Norwegii? Rozliczenie podatku dochodowego należy analizować osobno od składek społecznych. Praca wykonywana na terenie Norwegii co do zasady podlega tam opodatkowaniu, ale w przypadku krótkiego pobytu umowa podatkowa między Polską a Norwegią może przewidywać zwolnienie. Aby z niego skorzystać, muszą być łącznie spełnione warunki dotyczące liczby dni pobytu, pracodawcy, zakładu podatkowego oraz braku wynajmu pracowników. Istotne znaczenie ma również rezydencja podatkowa. Pracownik staje się norweskim rezydentem podatkowym po przekroczeniu 183 dni pobytu w ciągu 12 miesięcy albo 270 dni w ciągu 36 miesięcy. Przy planowaniu kontraktów trzeba więc uwzględniać nie tylko datę rozpoczęcia i zakończenia pracy, lecz także łączny czas pobytu pracownika. Dla krótszych pobytów dostępny jest uproszczony system PAYE (kildeskatt på lønn). W 2026 roku przewiduje on podatek w wysokości 25%, a dla pracowników zwolnionych ze składek społecznych na podstawie A1 stawka wynosi 17,4%. Z rozwiązania tego mogą korzystać osoby, których dochód nie przekracza 725 050 NOK w 2026 roku. Pracownik rozliczany w PAYE nie składa rocznego zeznania podatkowego, ponieważ podatek jest pobierany u źródła. Inne zasady obowiązują przy wynajmie pracowników (utleie av arbeidskraft). Jeżeli polska firma udostępnia personel norweskiemu przedsiębiorstwu, zamiast wysyłać go do realizacji własnego kontraktu, obowiązek podatkowy w Norwegii powstaje niezależnie od liczby dni pobytu. W takim modelu obowiązują również bardziej rygorystyczne zasady podatkowe i raportowe niż przy klasycznym delegowaniu. A1 i norweskie składki – gdzie pracownik podlega ubezpieczeniom? Podczas delegowania trzeba ustalić, czy pracownik pozostaje w polskim systemie ubezpieczeń społecznych, czy podlega norweskiemu systemowi folketrygd. Domyślnie osoba wykonująca pracę w Norwegii podlega norweskiemu ubezpieczeniu społecznemu, co wiąże się ze składką pracownika (trygdeavgift) i składką pracodawcy (arbeidsgiveravgift). Możliwe jest jednak pozostanie w polskim systemie ubezpieczeń, jeśli pracownik posiada ważne zaświadczenie A1 wydane przez ZUS. Dokument potwierdza podleganie polskiemu ubezpieczeniu społecznemu i zwalnia z norweskich składek społecznych. Podstawę stanowi rozporządzenie unijne 883/2004. Standardowy okres delegowania na podstawie A1 wynosi maksymalnie 24 miesiące. Dłuższy okres wymaga indywidualnego porozumienia między
