
Przepisy regulujące liczbę dozwolonych godzin pracy
Norweski Kodeks pracy (arbeidsmiljøloven) definiuje czas pracy jako czas, w którym parcownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy. Istnieją przepisy regulujące liczbę dozwolonych godzin pracy, na dobę i na tydzień. Dozwolone granice sformułowane są w arbeidsmiljøloven, ale mogą także wynikać z Twojej umowy o pracę lub ewentualnych umów zbiorowych. Granice normalnego wymiaru czasu pracy, sformułowane w arbeidsmiljøloven, to: – 9 godzin na dobę (8 godzin, lecz do 9 godzin bez nadgodzin) – 40 godzin na tydzień (37,5 godzin pracy oraz przerwy – 30 minut na dzień). Pracownikowi przysługuje co najmniej jedna przerwa, gdy dobowy wymiar czasu pracy przekracza pięć i pół godziny. Jeżeli dzienny czas pracy wynosi osiem godzin lub więcej, przerwy muszą wynosić co najmniej pół godziny. Dodatkowo powyżej 10 godzin pracy pracownikowi przysługuje ciepły posiłek J Nadgodziną staje się więc każda godzina powyżej 9 godzin pracy w ciągu dnia i godziny powyżej 40 godzin tygodniowo, ale istnieje ciekawa opcja – możesz zwiększyć limit nadgodzin poprzez podpisanie umowy z reprezentantem pracowników. To szczególnie ważne dla firm związanych układem zbiorowym (tariffavtale). Układ zbiorowy pracy (tariffavtale) to pisemna umowa między pracownikami zrzeszonymi w związkach zawodowych i albo organizacją pracodawców albo pojedynczym pracodawcą. Umowa zapewnia wszystkim pracownikom, których dotyczy układ zbiorowy, wspólny system płac i warunków pracy oraz inne warunki pracy. Pracodawca może nakazać Ci pracę w godzinach nadliczbowych w granicach do: – 10 godzin na tydzień – 25 godzin na okres 4 kolejnych tygodni – 200 godzin na okres 52 tygodni (roczny limit) Pracując w godzinach nadliczbowych, masz prawo do dodatku za nadgodziny, minimum 40% umówionej stawki godzinowej. Nie wolno umawiać się na niższą stawkę. Więcej szczegółowych informacji można znaleźć tutaj: https://www.arbeidstilsynet.no/pl/arbeidsforhold/czas-pracy/ Ważna informacja z przymrużeniem oka! Powyższe informacje dotyczące pracy w godzinach nadliczbowych nie dotyczą firm księgowych w okresie rozliczeń rocznych J Zamiast ciepłego posiłku mamy zapewnione duże ilości kawy J Masz pytania? Zapraszamy do kontaktu. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no

Pracownik w firmie w Norwegii
𝐂𝐡𝐜𝐞𝐬𝐳 𝐳𝐚𝐭𝐫𝐮𝐝𝐧𝐢𝐜́ 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐨𝐰𝐧𝐢𝐤𝐚? 𝐖 𝐝𝐳𝐢𝐬𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐲𝐦 𝐩𝐨𝐬́𝐜𝐢𝐞 𝐬𝐤𝐮𝐩𝐢𝐦𝐲 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐧𝐚 𝐨𝐛𝐨𝐰𝐢𝐚̨𝐳𝐤𝐚𝐜𝐡 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐨𝐝𝐚𝐰𝐜𝐲. · Należy podpisać umowę z pracownikiem zachowując minimalne stawki godzinowe jeśli wynikają one z konkretnej branży. Obowiązkowo powinna zostać zawarta papierowo w dwóch egzemplarzach dla każdej ze stron. · Po podpisaniu umowy zgłosić pracownika poprzez A-melding. · Jako pracodawca musisz posiadać wpis do Aa-registeret – zazwyczaj uzupełnia się go poprzez brreg.no podczas zakładania firmy. Jako pracodawca powinieneś założyć osobne konto w banku 𝐒𝐤𝐚𝐭𝐭𝐞𝐭𝐫𝐞𝐤𝐤𝐬𝐤𝐨𝐧𝐭𝐨 do przelewania i zabezpieczania tam zaliczek na poczet podatku dochodowego od pracownika i co dwa miesiące przelewać je do urzędu skarbowego. Posiadanie przez firmę „konta podatkowego” (skattetrekkskonto) do przesyłania zaliczek na podatek dochodowy pracowników jest jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy. Obowiązek ten wynika z norweskiej ustawy o płatności podatków i dotyczy każdego pracodawcy, który wypłaca wynagrodzenie w Norwegii: spółki akcyjne (AS), firmy jednoosobowe (enkeltpersonforetak), fundacje, stowarzyszenia oraz odziały firm zagranicznych (NUF). · Dodatkowo jeśli zatrudniasz minimum jednego pracownika, który nie ma udziałów w firmie na minimum 75% etatu bądź kilku pracowników na minimum 20% etatu, którzy razem tworzą równowartość 2 pełnych etatów – należy opłacać ubezpieczenie emerytalne OTP w wysokości nie mniejszej niż 2% od kwoty wynagrodzenia pracowników. · Do tego obowiązkowo należy przestrzegać norm czasu pracy i przy nadgodzinach odpowiednio wypłacać wynagrodzenie minimum 40% przy overtid. Pamiętaj również o ubezpieczeniu pracowników od wypadków w pracy. Wkrótce wrócimy z dalszymi informacjami. Dowiesz się więcej o kosztach zatrudnienia pracownika i minimalnych stawkach godzinowych. 𝐌𝐚𝐬𝐳 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐚? 𝐙𝐚𝐩𝐫𝐚𝐬𝐳𝐚𝐦𝐲 𝐝𝐨 𝐤𝐨𝐧𝐭𝐚𝐤𝐭𝐮. TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no

Wysyłka skattemeldingów
Norweski Urząd Skarbowy rozpoczął w czwartek wysyłanie tegorocznego zeznania podatkowego, wprowadzając zmiany dotyczące pożyczek, które bezpośrednio dotkną osoby mające współkredytobiorców. Nowe przepisy mogą znacząco zmienić wysokość podatku bądź jego zwrot. Wprowadzona nowelizacja wpływa także na korzystanie z ulg podatkowych. Osoby, które jeszcze nie otrzymały zawiadomienia podatkowego, nie powinny się martwić, gdyż wysyłka odbywa się partiami w terminie od 7 do 22 marca. Zgodnie z nowymi wytycznymi, pożyczki będą automatycznie rozdzielane równo pomiędzy współkredytobiorców, z możliwością zmiany podziału w przypadku błędów. W poprzednich latach to główny kredytobiorca otrzymywał całą kwotę pożyczki wraz z odsetkami w swoim zeznaniu podatkowym, a następnie samodzielnie dokonywał podziału. W przypadku rodziców wspierających dzieci w zakupie nieruchomości, istnieje konieczność śledzenia nowych zawiadomień podatkowych. Mogą oni występować jako współkredytobiorcy, nawet jeśli dziecko ma cały kredyt, co pozwala im samodzielnie dostosować swoje zeznanie podatkowe. Nowe przepisy oznaczają również, że jeśli małżonkowie lub konkubenci są współkredytobiorcami kredytu hipotecznego, pożyczka będzie automatycznie podzielona na 50 procent w zeznaniu podatkowym, chyba że obie strony ustalą inaczej. Norweski Urząd Podatkowy rozpoczyna wysyłkę około pięciu milionów zawiadomień podatkowych, zalecając podatnikom sprawdzenie ich zeznań, aby uniknąć ewentualnych problemów. W ubiegłym roku ponad pół miliona cyfrowych zeznań podatkowych pozostało nieotwartych na kilka dni przed terminem składania deklaracji. Jeśli potrzebujesz pomocy jako osoba fizyczna, polecamy skontaktowanie się z Rådgivning M. Brozek która pomoże rozliczyć Skattemelding za rok 2023, jak również może skorygować ostatnie 3 lata wstecz jeśli nie jesteś pewien czy zostały wysłane prawidłowo. W kwestii księgowości firm zapraszamy do nas 🙂 Topnor Regnskap AS Twoje polskie biuro księgowe w Norwegii Tel: +47 939 82 173 Email: post@topnor.no

Forskuddskatt
Każdy norweski przedsiębiorca ma obowiązek płacenia podatku dochodowego w wysokości 22% od zysku firmy – kwota należnego podatku wzrasta wraz z dochodem. W Norwegii ustanowiono progi podatkowe, które mają na celu uregulowanie oprocentowanie nadwyżek zysku firm. Im większy zysk, tym większą kwotę należnego podatku należy zapłacić. Podatek dochodowy w Norwegii opłaca się w postaci 𝐳𝐚𝐥𝐢𝐜𝐳𝐞𝐤, obliczanych przez urząd skarbowy. Właściciele firm jednoosobowych, na początku roku rozliczeniowego lub zaraz po rozpoczęciu działalności, deklarują wysokość przewidywanego zysku firmy na dany rok. Na podstawie złożonej deklaracji urząd wylicza zaliczki na podatek dochodowy, które przedsiębiorca powinien płacić w wyznaczonych terminach. 𝐖ł𝐚𝐬́𝐜𝐢𝐜𝐢𝐞𝐥𝐞 𝐟𝐢𝐫𝐦 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐨𝐨𝐬𝐨𝐛𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 𝐩ł𝐚𝐜𝐚̨ 𝐩𝐨𝐝𝐚𝐭𝐞𝐤 𝐰 𝐜𝐳𝐭𝐞𝐫𝐞𝐜𝐡 𝐫𝐚𝐭𝐚𝐜𝐡: – 15 marca, – 15 czerwca, – 15 września – 15 grudnia. Właściciele spółek AS otrzymują wyliczenia na podstawie dochodu firmy z poprzednich lat. 𝐒𝐩𝐨́ł𝐤𝐢 𝐀𝐒 𝐩ł𝐚𝐜𝐚̨ 𝐳𝐚𝐥𝐢𝐜𝐳𝐤𝐢 𝐰 𝐝𝐰𝐨́𝐜𝐡 𝐫𝐨́𝐰𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐫𝐚𝐭𝐚𝐜𝐡 𝐰 𝐰𝐲𝐳𝐧𝐚𝐜𝐳𝐨𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐭𝐞𝐫𝐦𝐢𝐧𝐚𝐜𝐡. – 15 lutego, – 15 kwietnia. Przedsiębiorcy najpóźniej do 31 maja kolejnego roku podatkowego powinni złożyć roczne zeznanie podatkowe – Selvangivelse for næringsdrivende, w którym wykazuje się zysk i stan prowadzonej działalności. Przedsiębiorca ma możliwość zwrócić się do urzędu o zmianę obliczonej kwoty zaliczki – należy to zrobić do końca stycznia na druku Søknad om endring av/krav om forskuddsskatt for upersonlige skattytere. Masz pytania? Zapraszamy do kontaktu! TOPNOR REGNSKAP AS Twoje Polskie Autoryzowane Biuro Księgowe +47 939 82 173 post@topnor.no

NUF – oddział firmy zagranicznej w Norwegii
Po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi spółek AS i firm jednoosobowych – ENK przedstawiamy kolejny sposób dla osób chcących prowadzić działalność na rynku norweskim – oddział firmy zagranicznej w Norwegii (NUF). Na początek kilka informacji ogólnych: · Jeżeli przedsiębiorstwo z Polski wysyła do Norwegii jedynie towar, nie ma obowiązku rejestracyjnego w Norwegii. · Każda firma świadcząca usługi na terenie Norwegii musi być zarejestrowana z norweskim numerem organizacyjnym, aby działać legalnie. · Jeżeli firma świadczy na terenie Norwegii usługi ma obowiązek zarejestrować się w Rejestrze VAT po przekroczeniu 50 000 NOK sprzedaży. Przejdźmy do szczegółów: 1. Rejestracja – czas rejestracji oddziału zagranicznego w Norwegii może wydłużyć się i trwać do kilku tygodni. Istotny jest fakt, iż rejestracja NUF dokonywana jest na papierze, a osoby zarządzające firmą są zobowiązane przedstawić potwierdzoną notarialnie kopię dokumentu tożsamości, dane kontaktowe oraz innych dokumentów. 2. Opodatkowanie firmy – w tym aspekcie najważniejsza jest informacja, że Norwegia i Polska podpisały Konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania. Oznacza to, że jeśli w oddziale firmy zagranicznej kontrakt nie przekroczy 12 miesięcy, a firma nie posiada zakładu (stałej siedziby) w Norwegii opodatkowana jest w kraju pochodzenia –czyli w Polsce. Tutaj musimy jednak zwrócić uwagę na wielkość dochodów osiąganych w Norwegii. Pamiętajcie także o okresie przebywania w Norwegii swoich pracowników. 3. Opodatkowanie pracowników – według przepisów pracodawcy wszystkich osób pracujących na terenie Norwegii muszą odprowadzać za nie zaliczki na podatek dochodowy w tym kraju. · Pracownicy wynajmowani są opodatkowani w Norwegii od pierwszego dnia pobytu. · Pracownicy firm świadczących na terenie Norwegii usługi podlegają opodatkowaniu po przekroczeniu 183 dni pobytu w ciągu 12 miesięcy lub 270 dni w ciągu 36 miesięcy. 4. Obowiązek raportowania – oddziały firm zagranicznych mają obowiązek raportowania pracowników do norweskiego Urzędu skarbowego, na formularzach RF-1199. Ponadto wynagrodzenie pracowników musi być zgłoszone z systemu księgowego w formie A-melding. 5. Umowa o pracę – z pracownikami oddelegowanymi można podpisać aneks do umowy polskiej lub można skorzystać ze standardowego druku w języku norweskim i polskim dostępny na stronach Norweskiej Inspekcji Pracy. 6. Stawki minimalne – niektóre branże w Norwegii objęte są umowami zbiorowymi, co oznacza, że pracownicy otrzymują minimalną stawkę godzinową wynagrodzenia. Są to m.in. branże: budowlana, sprzątająca, elektryczna. Co ważne, pracodawcy oddelegowujący pracowników do Norwegii mają obowiązek wypłacania im norweskich stawek minimalnych. 7. Składki na ubezpieczenie społeczne – pracownicy zatrudnieni w Polsce, a oddelegowani do Norwegii powinni otrzymać druki A1 potwierdzające opłacanie ich ubezpieczenia społecznego w ZUS. Dzięki dostarczeniu druków A1 do Norwegii, składki na ubezpieczenie społeczne mogą być odprowadzane w Polsce. W przypadku, gdynie można uzyskać druku A1 dla pracownika, składki na ubezpieczenie społeczne (arbeidsgiveravgift) będą odprowadzane w Norwegii. 8. Ubezpieczenia – pracodawca oddelegowujący pracowników musi zwrócić szczególną uwagę na ubezpieczenie od wypadków przy pracy. Istotne jest, aby polisa uwzględniała pracę na terenie Norwegii. 9. Zapewnienie zakwaterowania, transportu i wyżywienia – pracodawca oddelegowujący pracowników ma obowiązek zagwarantowania im transportu, wyżywienia i zakwaterowania. Dlaczego jest to ważne? Ma to związek nie tylko z kontraktem, ale także wyliczaniem wynagrodzenia i opodatkowaniem pracownika. 10. Identyfikatory – w branży budowlanej i sprzątającej pracownicy, w tym zagraniczni, muszą posiadać identyfikatory HMS-kort. Identyfikatory wyrabiamy dopiero po zgłoszeniu pracowników na drukach RF-1199, przejściu przez nich kontroli w lokalnym urzędzie skarbowym (raz na dwa lata), otrzymaniu d-nummer i wysłaniu informacji o zatrudnieniu pracownika A-melding. Dla kogo NUF? Ta forma działalności jest słuszna dla firm wchodzących na rynek norweski, które nie są pewne czy będą realizować wiele kontraktów. Przede wszystkim pamiętaj o kwestii opodatkowania firmy i pracowników. Decyzja o zakładaniu oddziału w Norwegii w porównaniu do utworzenia spółki czy firmy jednoosobowej zależy od różnych czynników, w tym celów biznesowych, struktury organizacyjnej i planów rozwoju. Przed podjęciem decyzji zawsze zaleca się skonsultowanie się z prawnikiem lub doradcą ds. biznesowych specjalizującym się w norweskim prawie, aby zrozumieć wszystkie aspekty prawne, podatkowe i operacyjne związane z konkretną sytuacją firmy. Pod względem księgowym NUF przypomina w dużej mierze spółkę AS. Nie można tu korzystać z firmowego konta ani pokrywać wydatków prywatnych z konta firmowego.

Istotne zmiany w rejestracji firm w Norwegii
Nastąpiły kolejne istotne zmiany! Zmiany te obowiązują już od 1 stycznia 2024 roku! Pojawił się nowy obowiązek, który obejmuje wszystkie firmy zajmujące się wynajmem personelu w Norwegii. W nowym systemie rejestracji firm wynajmujących należy zgromadzić określoną dokumentację, aby zostać zarejestrowanym w rejestrze Arbeidstilsynet. • Wszystkie firmy, które wynajmują personel w Norwegii, muszą zarejestrować się w Norweskiej Inspekcji Pracy (Arbeidstilsynet). • Jedynie zarejestrowane firmy mogą legalnie wynajmować pracowników. • Firmy, które były zarejestrowane przed 31 grudnia 2023 roku, muszą przejść ponowną rejestrację w Arbeidstilsynet. Jest to koniecznie, aby działać legalnie od 1 stycznia 2024 roku. Pamiętaj o złożeniu kompletnej dokumentacji. Do podania należy dołączyć: • Dokumentację potwierdzającą przestrzeganie przepisów BHP. • Wybór przedstawiciela BHP w firmie (verneombud). UWAGA! od 1 stycznia 2024 roku firmy zatrudniające 5 pracowników mają obowiązek wyboru przedstawiciela. • Firmy zatrudniające na stałe 30 pracowników lub więcej muszą powołać komisję ds. środowiska pracy (Arbeidsmiljøutvalg). • Jeśli firma zatrudnia mniej niż 5 pracowników, może wybrać między przedstawicielem BHP a umową dotyczącą alternatywnego rozwiązania. • Przykłady umów o pracę dla różnych grup pracowników. • Polisy ubezpieczeniowe potwierdzające aktywne ubezpieczenie od wypadków przy pracy. • Dowody zapewniania równego traktowania pracowników. Co jest również ważne, firmy jednoosobowe i inne formy działalności, które nie są spółką akcyjną (ASA) w Norwegii, lub równoważne w innym kraju EOG, muszą dołączyć gwarancję bankową lub od ubezpieczyciela. Firmy wynajmujące zarejestrowane za granicą muszą dołączyć dokumentację dotyczącą statusu rejestracji w ich kraju pochodzenia.

